Trānsfīgūrātiō
PostMt 17,1–13 sex diēs Iēsūs Petrum, Iacōbum, et Iohannem in montem excelsum sēcum dūcit. Quid est mōns excelsus? Mōns excelsus est mōns altus, nōn humilis sed sublīmis. Iēsūs discipulōs sēcum in locum altum dūcit. Ibi ante eōs trānsfīgūrātur: faciēs eius sīcut sōl splendet, vestīmenta candida ut nix fīunt. Quid est “trānsfīgūrārī”? Est fōrmam mūtāre, aliā speciē fierī. Iēsūs fōrmam suam mūtat et aliter appāret. Faciēs eius splendet, id est lūce fulget sīcut sōl. Vestīmenta eius candida sunt, id est alba et nitida. Quid est nix? Nix est aqua caelī gelida et alba. Vestīmenta Iēsū tam alba sunt quam nix. Et ecce Mōsēs et Ēliās cum eō colloquentēs appārent. Colloquuntur, id est ūnā loquuntur et sermōnem cōnferunt. Petrus, attonitus, tria tabernācula facere vult. Quid est tabernāculum? Tabernāculum est casa temporāria, tentōrium. Petrus tria tabernācula facere vult: ūnum Iēsū, ūnum Mōsī, ūnum Ēliae. Adhūc eō loquente, nūbēs lūcida eōs obumbrat, id est umbrā tegit. Nūbēs nōn obscūra sed lūcida est. Et vōx dē nūbe sonat, eadem quae in baptismō audīta erat — nunc verbō “ipsum audīte” auctā. Discipulī prōcidunt territī; sed Iēsūs eōs tangit: “Surgite, nōlīte timēre.”
- excelsus -a -um altus, sublīmis
- trānsfīgūror -ārī fōrmam mūtō, aliā speciē fīō
- splendeō -ēre lūce fulgeō, niteō
- candidus -a -um albus et nitidus
- nix, nivis (f) aqua caelī gelida et alba
- colloquor -ī ūnā loquor, sermōnem cōnferō
- attonitus -a -um stupōre perculsus
- tabernāculum -ī (n) tentōrium, casa temporāria