Petra Ecclēsiae
IterumMt 16,1–12 Pharisaeī et Sadducaeī, Iēsum temptantēs, signum dē caelō petunt. Quid est signum? Signum est rēs mīra, quam sōlus Deus facere potest. Signa temporum sunt rēs quae ea quae ventūra sunt nūntiant. Pharisaeī signum vidēre cupiunt, sed Iēsū crēdere nōlunt: eum temptant. Ille respondet eōs faciem caelī iūdicāre scīre — rubrum vespere serēnum, māne tempestātem prōmittere — signa autem temporum nōn intellegere. Faciēs caelī est aspectus caelī. Vespere, sī caelum rubrum est, māne serēnum erit; sī māne rubrum est, tempestās venit. Hominēs faciem caelī bene vident, sed signa Deī nōn vident. Aliud signum negat datum īrī nisi signum Iōnae. Iōnās prophēta erat, quī tribus diēbus in ventre magnī piscis mānsit et deinde vīvus exiit; sīc et Iēsūs post trēs diēs ā morte resurget. Deinde, cum discipulī pānēs sēcum ferre oblītī essent, monet: “Cavēte ā fermentō Pharisaeōrum.” Quid est fermentum? Fermentum est id quod pānem crēscere facit. Parvum est fermentum, sed tōtum pānem tacitē permūtat. Illī dē pāne cōgitant; sed Iēsūs dē doctrīnā eōrum, quae sīcut fermentum tacitē corrumpit, loquēbātur. “Nōn dē pāne loquor,” inquit, “sed dē doctrīnā Pharisaeōrum, quae animōs hominum tacitē corrumpit.” Tandem discipulī intellegunt.
- temptō -āre probō, īnsidior
- signum -ī (n) mīrāculum, rēs mīra
- faciēs -ēī (f) speciēs, aspectus
- ruber -bra -brum colōris ignis, rūfus
- serēnus -a -um clārus, sine nūbibus
- tempestās -ātis (f) caelī turba, procella
- venter -tris (m) pars corporis interior
- piscis -is (m) animal quod in aquā natat