Trānsfīgūrātiō

PostMk 9,1–10 sex diēs Iēsūs Petrum et Iacōbum et Iōannem sēcum sūmit et in montem excelsum sēorsum dūcit. Ibi cōram eīs trānsfīgūrātur: vestīmenta eius candida fīunt, splendentia velut nix — quālia nēmō in terrā facere potest. Et apparent eīs Ēlīās cum Mōse, cum Iēsū loquentēs. Petrus, timōre exterritus nec sciēns quid dīcat, ait: “Rabbī, bonum est nōs hīc esse; faciāmus tria tabernācula: tibi ūnum, Mōsī ūnum, Ēlīae ūnum.” Tunc nūbēs eōs obumbrat, et vōx dē nūbe venit: “Hic est Fīlius meus cārissimus; audīte illum.” Et subitō, circumspicientēs, nēminem amplius vident nisi Iēsum sōlum.

excelsus -a -um altus, sublīmis
cōram in cōnspectū, praesente
trānsfīgūror -ārī fōrmam mūtō, alius fīō
candidus -a -um splendidē albus
splendeō -ēre lūce fulgeō, niteō
nix, nivis (f) aqua caelestis alba et gelida
tabernāculum -ī (n) tentōrium, casa