Vōx in Dēsertō

HocMk 1,1 est initium ēvangeliī Iēsū Chrīstī, Fīliī Deī. Quid est ēvangelium? Ēvangelium est nūntius bonus. Quid nūntiat? Nūntiat rēgnum Deī iam venīre. Quis est Iēsūs? Iēsūs est Fīlius Deī; sed etiam vērus homō est. Mārcus, discipulus, hunc nūntium bonum scrībit. Nōn ā prīncipiō mundī incipit, sed statim ā vōce quae in dēsertō clāmat.

• initium -ī (n) prīncipium, ōrigō
• ēvangelium -ī (n) nūntius bonus
• nūntiō -āre nūntium ferō, indicō
• rēgnum -ī (n) ubi rēx rēgnat
• statim sine morā, nunc
• clāmō -āre magnā vōce vocō

Mk 1,2–6 Ōlim prophēta Isaīās haec verba scrīpsit: “Vōx in dēsertō clāmābit et viam Dominī parābit.” Nunc ecce Iōannēs, quem Baptistam vocant. Quid est dēsertum? Dēsertum est locus siccus et vacuus, ubi paucī hominēs habitant. Ibi Iōannēs vestīmentum ē pilīs camēlī gerit, et zōnam pelliceam circā lumbōs; locustās et mel silvestre edit. Multī ad eum veniunt: tōta Iūdaea et omnēs Hierosolymitānī. Iōannēs eōs in flūmine Iordāne baptizat, et illī peccāta sua cōnfitentur.

• prophēta -ae (m) quī futūra praedīcit
• dēsertum -ī (n) locus siccus, vacuus
• vestīmentum -ī (n) vestis, quod gerimus
• camēlus -ī (m) animal magnum dēsertī
• zōna -ae (f) cīnctūra circā lumbōs
• cōnfiteor -ērī peccāta mea apertē dīcō

Mk 1,7–8 Iōannēs autem nōn dē sē ipsō praedicat, sed dē aliō. “Post mē,” inquit, “venit vir fortior mē. Ego nōn sum dignus corrigiam calceāmentōrum eius solvere. Ego vōs aquā baptizō; ille autem vōs Spīritū Sānctō baptizābit.” Quid est baptizāre? Baptizāre est aquā lavāre in signum novae vītae.

• praedicō -āre palam nūntiō, doceō
• fortis -e validus, nōn dēbilis
• dignus -a -um meritō pār, aptus
• corrigia -ae (f) vinculum calceī
• calceāmentum -ī (n) quod pedēs tegit
• solvō -ere vinculum laxō
• baptizō -āre aquā lavō, mergō

Mk 1,9–11 Tunc Iēsūs ipse ā Nazarēth, oppidō Galilaeae, venit. Et Iōannēs eum in Iordāne baptizat. Statim, cum Iēsūs dē aquā ascendit, caelī aperiuntur. Spīritus Deī tamquam columba dēscendit et super eum manet. Et vōx dē caelō audītur: “Tū es Fīlius meus dīlēctus; in tē mihi bene complacuī.” Quid est columba? Columba est avis alba et mītis, signum pācis.

• ascendō -ere sūrsum eō
• aperiō -īre patefaciō, nōn claudō
• columba -ae (f) avis alba et mītis
• dēscendō -ere deōrsum eō
• maneō -ēre in locō permaneō
• dīlēctus -a -um multum amātus
• complaceō -ēre valdē placeō, dēlector

Mk 1,12–13 Postquam baptizātus est, Spīritus Iēsum statim in dēsertum expellit. Quadrāgintā diēs et quadrāgintā noctēs ibi manet. Satanās, id est diabolus, eum temptat: vult eum ad malum indūcere. Circā Iēsum sunt bēstiae ferae; sed angelī quoque adsunt et eī ministrant. Iēsūs autem nōn cadit, sed fortis manet.

• expellō -ere forās pellō, ēiciō
• quadrāgintā numerus XL
• diabolus -ī (m) Satanās, hostis Deī
• temptō -āre ad malum indūcere cōnor
• bēstia -ae (f) animal ferum
• ferus -a -um saevus, nōn mānsuētus
• angelus -ī (m) nūntius Deī