Rēgulus

Omnis fābula bona malum virum requīrit — et liber noster suum tandem accipit: M. Aquilius Rēgulus, advocātus dīves, Plīniō inimīcissimus, homō quem tōta Rōma nōverat et plērīque timēbant. Ars eius praecipua? Captātiō: quid est captāre hōc locō? Captāre est hērēditātēs aucupārī — dīvitibus senibus sine līberīs blandīrī, ut tē in testāmentō scrībant! Quid est hērēditās? Hērēditās est bona quae ā mortuō ad vīvum lēge trānseunt. Quid est lēgātum? Lēgātum est dōnum testāmentō relictum: pars hērēditātis nōminātim data. Rōmae dīvitēs sine līberīs rēgēs erant: circum eōs “captātōrēs” volitābant ut vulturēs — et Rēgulus vultur maximus. Plīnius ad amīcum Calvisium trēs dē eō fābulās mittit, et sīc incipit — audī vōcem circulātōris in forō: “Assem parā — et accipe auream fābulam! Fābulās immō.” Quid est as? As est nummus minimus Rōmānōrum, ut apud nōs “centēsima.” Dā assem, accipe aurum: sīc narrātōrēs viārum clāmābant — et Plīnius, vir cōnsulāris, eōrum vōcem iocōsē induit. Trēs ergō fābulae aureae sequuntur. Parā assem tuum.

captō -āre (hōc locō) hērēditātēs aucupor
hērēditās -ātis (f) bona mortuī ad vīvum
lēgātum -ī (n) dōnum testāmentō datum
as assis (m) nummus minimus