Trōia Ārdēns
Tempus erat quō prīma quiēs mortālibus aegrīs incipit — prīmus somnus, dōnum deōrum grātissimum. Et in somnīs — ecce ante oculōs Aenēae maestissimus HECTOR. Hectorem nōvistī, lēctor: māximus bellātor Trōiae, quem Achillēs occīderat et currū circum mūrōs traxerat. Nunc umbra eius adest: āter cruentō pulvere, pedēs lōrīs trāiectōs tumentēs, barba squālēns, crīnēs sanguine concrētī. Quid est crīnis? Crīnis est capillus, coma capitis. Et omnia illa vulnera gerēns, quae circum mūrōs patriōs accēpit. Aenēās (in somniō) flēns eum compellat: “Ō lūx Dardaniae, spēs ō fīdissima Teucrum — quae causa serēnōs vultūs foedāvit? Cūr haec vulnera cernō?” Ei mihi — quālis erat! quantum mūtātus ab illō Hectore quī exuviās Achillis indūtus redīvit! Ille nihil ad haec — sed graviter gemitūs īmō dē pectore dūcēns: “Heu fuge, nāte deā, tēque hīs” ait “ēripe flammīs. Hostis habet mūrōs; ruit altō ā culmine Trōia. Sat patriae Priamōque datum: sī Pergama dextrā dēfendī possent, etiam hāc dēfēnsa fuissent.” Fuge, fīlī deae! Satis iam patriae datum est — sī Trōia dēfendī posset, mea dextra eam dēfendisset. Nōlī pugnāre: FUGE. Et mandātum sacrum addit: “Sacra suōsque tibi commendat Trōia penātēs: hōs cape fātōrum comitēs, hīs moenia quaere.” Quid sunt penātēs? Penātēs sunt deī domesticī, quī cum familiā habitant et eam tuentur: parvae effigiēs quās omnis domus Rōmāna in sacrāriō suō colit. Quid est commendāre? Commendāre est rem cāram alicui crēdere servandam. Trōia ipsa — per ōs Hectoris — Aenēae penātēs suōs commendat: “tū nōn mīles iam es sed sacerdōs; nōn urbem dēfendēs sed urbem PORTĀBIS.” Haec ūna sententia tōtum carmen mūtat.
- crīnis -is (m) capillus, coma
- flētus -ūs (m) lacrimae, plōrātus
- penātēs -ium (m) deī domesticī familiae
- commendō -āre rem cāram crēdō servandam
- [width=0.75]images_between/icon_penates_white.png
- penātēs