Pallās

Redit Aenēās — nec sōlus: trīgintā nāvēs Etrūscae sequuntur (nam Etrūscī, tyrannum Mēzentium perōsī, ducem externum fātīs iussī quaerēbant — et invēnērunt). In puppī prīmā, iūxtā Aenēān ipsum — PALLĀS: fīlius Evandrī (meministīne iuvenem audācem quī cum hastā obvius iit?), nunc prīmum in bellum iēns. Nocte nāvigant; et puer herōem dē sīderibus rogat, dē viīs noctis, quaeque passus esset terrā pelagōque — sīcut fīlius patrem. (Tenē hanc imāginem, lēctor: nox tranquilla, duo capita iūncta super clāvum (agnōscis!), senior iūniōrem docēns. Ultima nox innocēns huius librī est.) Māne — pugna in lītore fervet (agnōscis!). Pallās Arcadēs suōs, cēdentēs, vōce flammat: “Quō fugitis, sociī? Per vōs et fortia facta, per ducis Evandrī nōmen — fīdite nē pedibus! Ferrō rumpenda per hostēs est via. MĒ, MĒ dūcite!” (Mē, mē — agnōscis clāmōrem: Nīsī verba, aliō ōre, eōdem corde.) Et ruit in mediōs. Micat inter mīlia Pallās — ut Lūcifer inter sīdera. Sed TURNUS (semper Turnus) monitū sorōris advolat currū: “Cēdite, sociī: SŌLUS ego in Pallanta feror; SŌLĪ mihi Pallās dēbētur. Cuperem ipse parēns spectātor adesset!” — utinam pater eius spectāret! (Crūdēlitās gladiō prior.) Pallās — impār, sed impavidus (agnōscis!) — HERCULEM precātur (nam Herculēs hospes Evandrī fuerat — meministīne Āram Māximam?): “Per patris hospitium, ades coeptīs ingentibus: cernat sēminecī sibi mē rapere arma cruenta victoremque ferant morientia lūmina Turnī!”
- perōsus -a -um valdē ōsus, ōdiō plēnus
- impār -aris nōn pār, minor vīribus
- sēminex -necis dīmidiā morte, moribundus
- spectātor -ōris (m) quī spectat