Tū Mārcellus Eris

Dēvēnēre locōs laetōs et amoena virecta fortūnātōrum nemorum sēdēsque beātās: ĒLYSIUM. Hīc āēr largior est, et lūmine vestit purpureō; “sōlemque suum, sua sīdera nōrunt” — suum sōlem habent, sua sīdera! Aliī in grāmineīs palaestrīs membra exercent. Quid est palaestra? Palaestra est locus luctandī et exercendī corporis. Aliī pedibus plaudunt chorēās et carmina dīcunt. Quid est chorēa? Chorēa est saltātiō multōrum in orbe, cum cantū. Orpheus ipse — sacerdōs Thrēicius — septem discrīmina vōcum obloquitur. Hīc genus antīquum Teucrī: Īlus, Assaracus, Dardanus; procul — arma virum vacua, currūs inānēs: “quae grātia currum armōrumque fuit vīvīs... eadem sequitur tellūre repostōs” — quod vīvī amāvērunt, mortuī retinent (etiam equōs pāscunt umbrārum!). Mūsaeus viam mōnstrat: trāns iugum, in valle viridī. Quid est vallis? Vallis est locus cavus inter montēs. Et ibi — ANCHĪSĒS: animās recēnsēbat, sōrte futūrās, in lūcem itūrās. Quid est recēnsēre? Recēnsēre est numerāre et lūstrāre, ōrdine percurrere. Ut Aenēam vīdit — “Vēnistī tandem! tuaque exspectāta parentī vīcit iter dūrum pietās!” Et fīlius: “Tua mē, genitor, tua trīstis imāgō, saepius occurrēns, haec līmina tendere adēgit. Dā iungere dextram, dā, genitor!” — sīc memorāns, largō flētū ōra rigābat. Et tum — lēctor, parātusne es? Iam semel hōs versūs lēgistī: