Lūdī et Flammae
Tempestās classem — fugientem ā Karthāgine, dum rogus ignōtus post tergum fūmat — ad SICILIAM dēflectit: ad rēgnum Acestae, hospitis Trōiānī (meministīne vīnum eius, capitulō secundō datum?). Et Aenēās mīrum qui computat: annus integer abiit — hodiē diēs ipse est quō pater Anchīsēs sepultus est! (Sīc discimus quam diū Karthāgine mānserit.) “Diem laetum potius quam maestum agāmus” — inquit: “LŪDŌS patrī faciāmus!” Quid est certāmen? Certāmen est contentiō dē victōriā: quis celerrimus, quis fortissimus? Liber quīntus liber certāminum est — et post tantum dolōrem, Vergilius nōbīs (et Aenēae) diem ūnum gaudiī dat. Prīmum certāmen: NĀVIUM. Quattuor nāvēs, quattuor ductōrēs: Mnēstheus, Gyās, Sergestus, Cloanthus. Signō datō — ruunt! Spūmant freta, resonant clāmōribus lītora. Gyās prīmus volat — sed gubernātor eius Menoetēs saxa metuēns altum petit. Quid est gubernātor? Gubernātor est quī nāvem clāvō regit, magister cursūs. “Quō tantum mihi dexter abīs?” clāmat Gyās — et tandem, īrā ārdēns, senem gubernātōrem... IN MARE DĒICIT! (Rīdē, lēctor — licet: Menoetēs, madidus, saxō tandem repit et salsōs fluctūs ex ōre reddit: etiam Trōiānī rīsērunt.) Sergestus autem, dum interior rādit, in saxa incidit — et haeret, sīcut serpēns rotā oppressus quī parte corporis claudicat. Mnēstheus vērō sociōs hortātur — et audī verba eius, quae mīlitēs et āthlētae omnium saeculōrum citant: “Nōn iam prīma petō... sed superāre extrēmōs turpe est!” Et dē certantibus poēta versum aeternum dīcit — mox integrum legēs: POSSUNT, QUIA POSSE VIDENTUR. Possunt — quia sibi posse videntur! Victōria ex fidē nāscitur: quī sē vincere crēdit, iam dīmidium vīcit. Vincit tamen Cloanthus — quia deīs marīnīs vōvit: etiam in lūdīs, pietās vincit.
- certāmen -inis (n) contentiō dē victōriā
- gubernātor -ōris (m) quī nāvem clāvō regit
- rostrum -ī (n) ōs nāvis aēneum
- caestus -ūs (m) lōrum pugilis gravātum
- [width=0.75]images_between/icon_rostrum_white.png
- rostrum
- [width=0.75]images_between/icon_caestus_white.png
- caestus