verbfirst conjugation
incursō
incursō (present infinitive incursāre, perfect active incursāvī, supine incursātum)
Classical[ɪŋˈkʊr.soː]Ecclesiastical[iŋˈkur.so]
Meaning
- to run to or against, dash or strike against; assault, attack, charge at
- to fall upon, assault a woman carnally
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incursō | incursābam | incursābō | incursāvī | incursāveram | incursāverō incursārō |
| 2nd sg. | incursās | incursābās | incursābis | incursāvistī incursāstī | incursāverās incursārās | incursāveris |
| 3rd sg. | incursat | incursābat | incursābit | incursāvit | incursāverat incursārat | incursāverit incursārit |
| 1st pl. | incursāmus | incursābāmus | incursābimus | incursāvimus | incursāverāmus | incursāverimus incursārimus |
| 2nd pl. | incursātis | incursābātis | incursābitis | incursāvistis incursāstis | incursāverātis incursārātis | incursāveritis incursāritis |
| 3rd pl. | incursant | incursābant | incursābunt | incursāvērunt incursāvēre, incursārunt | incursāverant incursārant | incursāverint incursārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incursem | incursārem | incursāverim incursārim | incursāvissem incursāssem |
| 2nd sg. | incursēs | incursārēs | incursāverīs | incursāvissēs incursāssēs |
| 3rd sg. | incurset | incursāret | incursāverit incursārit | incursāvisset incursāsset |
| 1st pl. | incursēmus | incursārēmus | incursāverīmus incursārīmus | incursāvissēmus incursāssēmus |
| 2nd pl. | incursētis | incursārētis | incursāverītis incursārītis | incursāvissētis incursāssētis |
| 3rd pl. | incursent | incursārent | incursāverint incursārint | incursāvissent incursāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incursor | incursābar | incursābor |
| 2nd sg. | incursāris incursāre | incursābāris incursābāre | incursāberis incursābere |
| 3rd sg. | incursātur | incursābātur | incursābitur |
| 1st pl. | incursāmur | incursābāmur | incursābimur |
| 2nd pl. | incursāminī | incursābāminī | incursābiminī |
| 3rd pl. | incursantur | incursābantur | incursābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incurser | incursārer |
| 2nd sg. | incursēris incursēre | incursārēris incursārēre |
| 3rd sg. | incursētur | incursārētur |
| 1st pl. | incursēmur | incursārēmur |
| 2nd pl. | incursēminī | incursārēminī |
| 3rd pl. | incursentur | incursārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incursā | incursāre |
| pres. 2nd pl. | incursāte | incursāminī |
| fut. 2nd sg. | incursātō | incursātor |
| fut. 3rd sg. | incursātō | incursātor |
| fut. 2nd pl. | incursātōte | — |
| fut. 3rd pl. | incursantō | incursantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incursāre | incursārī |
| perfect infinitive | incursāvisse incursāsse | incursātum esse |
| future infinitive | incursātūrum esse | incursātum īrī |
| present participle | incursāns incursante, incursantem, incursantēs, incursantī, incursantia, incursantibus, incursantis, incursantīs, incursantium | — |
| perfect participle | — | incursātus incursāta, incursātā, incursātae, incursātam, incursātārum, incursātās, incursātī, incursātōrum, incursātōs |
| future participle | incursātūrus incursātūra, incursātūrā, incursātūrae, incursātūram, incursātūrārum, incursātūrās, incursātūre, incursātūrī, incursātūrīs, incursātūrō, incursātūrōrum, incursātūrōs, incursātūrum | incursandus incursanda, incursandā, incursandae, incursandam, incursandārum, incursandās, incursande, incursandīs, incursandōrum, incursandōs |
gerundincursandī, incursandō, incursandumsupineincursātum, incursātū
incurso, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. and a. [incurro], to run to or against, to dash or strike against, to assault, attack (class.).
I. Lit.
(b). With the simple acc.:
aliquem pugnis, to pitch into, Plaut. Rud. 3, 4, 16: (me) boves incursent cornibus, id. Aul. 2, 2, 57: ubi vivos homines mortui incursant boves (meaning raw hides as whips), id. As. 1, 1, 22: agros Romanos, to make an incursion into, Liv. 5, 31, 5; 2, 48, 6; 6, 36, 1: latera, id. 22, 18, 14.—In pass.: agmen incursatum ab equitibus hostium, Liv. 24, 41; Tac. A. 15, 1.—With dat.: silvasque tenent delphines, et altis Incursant ramis, Ov. M. 1, 303: rupibus incursat, runs against the rocks, id. ib. 14, 190.—2. In partic., to fall upon, assault a woman carnally (post - class.):
nuptam alienam, Tert. Pud. 4.—B. Transf.:
ea, quae oculis vel auribus incursant, that strike, meet them, Quint. 10, 3, 28; cf.: pleraque in oculos incurrunt, Quint. 10, 3, 16: incurrit haec nostra laurus in oculos, Cic. Fam. 2, 16, 2: lana ovis nigrae, cui nullus alius color incursaverit, is intermixed, Plin. 28, 8, 28, § 111.—II. Trop.:
incursabit in te dolor meus, Cic. Att. 12, 41, 2: in omnes amicos atque inimicos, notos atque ignotos, Auct. Her. 4, 39, 51.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incursō āvī, ātus, āre, freq.
incurro, to run into, run against, strike against, assault, attack: agros, L.: in agmen Romanum, L.: agmen incursatum ab equitibus hostium, L.: delphines altis Incursant ramis, O.: Rupibus, run upon, O.: incursabit in te dolor meus, i. e. will vent itself.
Origins
Frequentative of incurrō (“run to or towards; attack”).