LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

incursō

incursō (present infinitive incursāre, perfect active incursāvī, supine incursātum)
Classical[ɪŋˈkʊr.soː]Ecclesiastical[iŋˈkur.so]

Meaning

  1. to run to or against, dash or strike against; assault, attack, charge at
  2. to fall upon, assault a woman carnally

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incursōincursābamincursābōincursāvīincursāveramincursāverō
incursārō
2nd sg.incursāsincursābāsincursābisincursāvistī
incursāstī
incursāverās
incursārās
incursāveris
3rd sg.incursatincursābatincursābitincursāvitincursāverat
incursārat
incursāverit
incursārit
1st pl.incursāmusincursābāmusincursābimusincursāvimusincursāverāmusincursāverimus
incursārimus
2nd pl.incursātisincursābātisincursābitisincursāvistis
incursāstis
incursāverātis
incursārātis
incursāveritis
incursāritis
3rd pl.incursantincursābantincursābuntincursāvērunt
incursāvēre, incursārunt
incursāverant
incursārant
incursāverint
incursārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incursemincursāremincursāverim
incursārim
incursāvissem
incursāssem
2nd sg.incursēsincursārēsincursāverīsincursāvissēs
incursāssēs
3rd sg.incursetincursāretincursāverit
incursārit
incursāvisset
incursāsset
1st pl.incursēmusincursārēmusincursāverīmus
incursārīmus
incursāvissēmus
incursāssēmus
2nd pl.incursētisincursārētisincursāverītis
incursārītis
incursāvissētis
incursāssētis
3rd pl.incursentincursārentincursāverint
incursārint
incursāvissent
incursāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incursorincursābarincursābor
2nd sg.incursāris
incursāre
incursābāris
incursābāre
incursāberis
incursābere
3rd sg.incursāturincursābāturincursābitur
1st pl.incursāmurincursābāmurincursābimur
2nd pl.incursāminīincursābāminīincursābiminī
3rd pl.incursanturincursābanturincursābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incurserincursārer
2nd sg.incursēris
incursēre
incursārēris
incursārēre
3rd sg.incursēturincursārētur
1st pl.incursēmurincursārēmur
2nd pl.incursēminīincursārēminī
3rd pl.incursenturincursārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incursāincursāre
pres. 2nd pl.incursāteincursāminī
fut. 2nd sg.incursātōincursātor
fut. 3rd sg.incursātōincursātor
fut. 2nd pl.incursātōte—
fut. 3rd pl.incursantōincursantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincursāreincursārī
perfect infinitiveincursāvisse
incursāsse
incursātum esse
future infinitiveincursātūrum esseincursātum īrī
present participleincursāns
incursante, incursantem, incursantēs, incursantī, incursantia, incursantibus, incursantis, incursantīs, incursantium
—
perfect participle—incursātus
incursāta, incursātā, incursātae, incursātam, incursātārum, incursātās, incursātī, incursātōrum, incursātōs
future participleincursātūrus
incursātūra, incursātūrā, incursātūrae, incursātūram, incursātūrārum, incursātūrās, incursātūre, incursātūrī, incursātūrīs, incursātūrō, incursātūrōrum, incursātūrōs, incursātūrum
incursandus
incursanda, incursandā, incursandae, incursandam, incursandārum, incursandās, incursande, incursandīs, incursandōrum, incursandōs
gerundincursandī, incursandō, incursandumsupineincursātum, incursātū

incurso, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. and a. [incurro], to run to or against, to dash or strike against, to assault, attack (class.).
I. Lit.
(a). With in: jam in vos incursabimus, Plaut. Bacch. 5, 2, 29: in agmen Romanum, Liv. 36, 14, 12.—
(b). With the simple acc.: aliquem pugnis, to pitch into, Plaut. Rud. 3, 4, 16: (me) boves incursent cornibus, id. Aul. 2, 2, 57: ubi vivos homines mortui incursant boves (meaning raw hides as whips), id. As. 1, 1, 22: agros Romanos, to make an incursion into, Liv. 5, 31, 5; 2, 48, 6; 6, 36, 1: latera, id. 22, 18, 14.—In pass.: agmen incursatum ab equitibus hostium, Liv. 24, 41; Tac. A. 15, 1.—With dat.: silvasque tenent delphines, et altis Incursant ramis, Ov. M. 1, 303: rupibus incursat, runs against the rocks, id. ib. 14, 190.—
2. In partic., to fall upon, assault a woman carnally (post - class.): nuptam alienam, Tert. Pud. 4.—
B. Transf.: ea, quae oculis vel auribus incursant, that strike, meet them, Quint. 10, 3, 28; cf.: pleraque in oculos incurrunt, Quint. 10, 3, 16: incurrit haec nostra laurus in oculos, Cic. Fam. 2, 16, 2: lana ovis nigrae, cui nullus alius color incursaverit, is intermixed, Plin. 28, 8, 28, § 111.—
II. Trop.: incursabit in te dolor meus, Cic. Att. 12, 41, 2: in omnes amicos atque inimicos, notos atque ignotos, Auct. Her. 4, 39, 51.

Origins

Frequentative of incurrō (“run to or towards; attack”).

Quick answers

What does incursō mean in Latin?
incursō, a verb, means “to run to or against, dash or strike against; assault, attack, charge at; to fall upon, assault a woman carnally”.
What are the principal parts of incursō?
incursō, incursāre, incursāvī, incursātum (first conjugation).
How do you pronounce incursō?
In classical Latin, [ɪŋˈkʊr.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkur.so].