LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

incursus

incursus m (genitive incursūs)
Classical[ɪŋˈkʊr.sʊs]Ecclesiastical[iŋˈkur.sus]

Meaning

  1. masculineA running or dashing against; collision; assault, attack, onslaught.
  2. masculineAn impulse, effort.

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincursusincursūs
genitiveincursūsincursuum
dativeincursuīincursibus
accusativeincursumincursūs
ablativeincursūincursibus
vocativeincursusincursūs

incursus, a, um, Part., from incurro.
incursus, ūs, m. incurro,
I. a running against, an assault, attack (class.).
I. Lit.: ceterorum tela atque incursus refugit, Cic. Caecin. 8, 22: equitum incursus sustinere, Caes. B. C. 1, 71; Hirt. B. G. 8, 18, 4: primo statim incursu, at the first onset, Liv. 2, 25, 4.—
B. Transf., of inanim. things, a rushing or dashing against (mostly poet.): undarum, Ov. M. 11, 497; cf. aquarum, id. ib. 11, 731: pluviarum, Col. 4, 17: tempestatum, Quint. 10, 7, 3: sanguinis, Luc. 7, 700: solis, of the sunbeams, Col. 1, 6, 22.—
II. Trop., an impulse, effort: incursus animus varios habet, has or entertains different impulses, plans, Ov. M. 9, 152.

Origins

Perfect passive participle of incurrō (“run into; rush at; assail, attack”).

Quick answers

What does incursus mean in Latin?
incursus, a noun, means “A running or dashing against; collision; assault, attack, onslaught.”.
What is the genitive of incursus?
The genitive singular is incursūs. incursus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce incursus?
In classical Latin, [ɪŋˈkʊr.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkur.sus].