LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

gravidus

gravidus (feminine gravida, neuter gravidum)
Classical[ˈɡra.wɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈɡraː.vi.dus]

Meaning

  1. adjectivepregnant, with child, gravid
    DĀVUS: Ad haec mala hoc mī accēdit etiam: haec Andria — / sī ista uxor sīve amīcast — gravida ē Pamphilōst. DAVUS: Besides these troubles, another one is added for me: this Andrian woman — whether she’s his wife or mistress — is pregnant by Pamphilus. (amīcast = amīca elided with est; Pamphilōst = the character Pamphilus, ablative Pamphilōs, elided with est.)166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 215–216
    nunc gravidum pecus est, gravidae quoque sēmine terraeNow the cattle are pregnant, likewise the lands laden with seed8 CE, Ovidius, Fasti 4.633
  2. adjectivefull, filled, laden, abundant, teeming
  3. adjectiveburdened

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Prægnans · Gravidus · Fœtus · Fordus · Inciens

Prægnans (from γενέσθαι, gnasci) denotes pregnancy quite in a general sense; gravidus, that of human beings; fœtus, fordus, inciens, that of animals, as with young; fœtus (from φύω) that of all animals; fordus or hordus (φοράς) that of cows; inciens (ἔγκυος) that of small animals, and particularly of swine. Varro, R. R. ii. 5. Quæ sterilis est vacca, taura appellatur; Quæ prægnans, horda. Gravida mulier is the physical and medical expression, like ἔγκυος; prægnans, the more select and decorous expression, something like ‘in a family way.’ (v. 226.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativegravidusgravidagravidum
genitivegravidīgravidaegravidī
dativegravidōgravidaegravidō
accusativegravidumgravidamgravidum
ablativegravidōgravidāgravidō
vocativegravidegravidagravidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativegravidīgravidaegravida
genitivegravidōrumgravidārumgravidōrum
dativegravidīsgravidīsgravidīs
accusativegravidōsgravidāsgravida
ablativegravidīsgravidīsgravidīs
vocativegravidīgravidaegravida

grăvĭdus, a, um, adj. gravis, burdened, loaded; hence in partic.,
I. pregnant, with child, with young (class.; syn. praegnans, fetus).
I. Lit.
A. Adj.: mater, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 17, 52 (Trag. v. 57 Vahl.): puero gravida, Plaut. Am. 2, 2, 87: gravida esse ex aliquo viro, id. ib. prol. 111; Ter. Hec. 3, 3, 32; for which also simply aliquo, Plaut. Am. 3, 1, 18 and 19: de semine Jovis, Ov. M. 3, 260: virgo ex eo compressu, Ter. Ad. 3, 4, 28: prius gravida facta est, Plaut. Cist. 2, 3, 73: facere gravidam aliquam, Ter. Ad. 3, 5, 29: cum esset gravida uxor, et jam appropinquare partus putaretur, Cic. Clu. 11, 31; cf. Cic. Verr. 2, 1, 18, § 48; Cels. 2, 1; 2, 5 sqq.; of animals, etc. (mostly poet.): gravida pecus, Verg. G. 2, 150; Ov. F. 4, 633: muraena, Hor. S. 2, 8, 43: balaenae, Plin. 9, 6, 5, § 13.—
B. Subst.: grăvĭda, ae, f., a pregnant woman, Plaut. Truc. 2, 5, 22; Plin. 23, 6, 57, § 107; 28, 6, 17, § 59.—
II. Transf., laden, filled, full (only poet.); constr. absol., with abl., or gen.
(a). Absol.: ad fores auscultato ... neu qui manus attulerit steriles intro ad nos, Gravidas foras exportet, Plaut. Truc. 1, 2, 4: cum se gravido tremefecit corpore tellus, fruit-laden, Cic. poët. Div. 1, 11, 18: nubes, Lucr. 6, 440 (cf. Lachm. ad Lucr. II. p. 365); Ov. Tr. 1, 2, 107; cf.: cornu lunae, Val. Fl. 2, 56: ne gravidis procumbat culmus aristis, loaded, full, Verg. G. 1, 111; so, aristae, Ov. M. 1, 110: olivae, id. ib. 7, 281: fetus, id. ib. 8, 293: (caprae) gravido superant vix ubere limen, full, Verg. G. 3, 317.—
(b). With abl.: gravidae nunc semine terrae, Ov. F. 4, 633: ubera gravida vitali rore, Cic. Div. 1, 12, 20: tibi pampineo gravidus auctumno Floret ager, Verg. G. 2, 5: equus (Trojanus) armatis, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 97 Vahl.): tempestas fulminibus atque procellis, Lucr. 6, 259: alvus (serpentis) venenis, Sil. 6, 155: Amathunta metallis, Ov. M. 10, 531: stipes nodis, Verg. A. 7, 507: pharetra sagittis, Hor. C. 1, 22, 3: urbs bellis, Verg. A. 10, 87; cf.: Italia imperiis, id. ib. 4, 229: anus arcanis, Sil. 13, 394: parens sorte, Val. Fl. 5, 22: populus noxa, Sil. 13, 542: pectus curis, Luc. 5, 735; Val. Fl. 2, 161.—
(g). With gen.: Mellis apes gravidae, Sil. 2, 120.—
III. Trop., full, abundant: quod bonis benefit beneficium, gratia ea gravidast bonis, id. Capt. 2, 2, 108.

Origins

From gravō + -idus.

Descendants
  • Catalangràvid
  • Englishgravid
  • Englishgravida
  • Frenchgravide
  • Italiangravido
  • Portuguesegrávido
  • Romaniangravid
  • Spanishgrávido
  • Danishgravid
  • Esperantograveda

In English words that came into English from gravidus

  • gravidgravidus
  • primigravidaprīmus
  • graviditygraviditas

Quick answers

What does gravidus mean in Latin?
gravidus, a adjective, means “pregnant, with child, gravid; full, filled, laden, abundant, teeming; burdened”.
How do you pronounce gravidus?
In classical Latin, [ˈɡra.wɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡraː.vi.dus].
Which English words come from gravidus?
English words that go back to Latin gravidus include gravid, primigravida and gravidity.