LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

gravidō

gravidō (present infinitive gravidāre, perfect active gravidāvī, supine gravidātum)
Classical[ˈɡra.wɪ.doː]Ecclesiastical[ˈɡraː.vi.do]

Meaning

  1. transitiveto burden, load
  2. transitiveto impregnate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.gravidōgravidābamgravidābōgravidāvīgravidāveramgravidāverō
2nd sg.gravidāsgravidābāsgravidābisgravidāvistīgravidāverāsgravidāveris
3rd sg.gravidatgravidābatgravidābitgravidāvitgravidāveratgravidāverit
1st pl.gravidāmusgravidābāmusgravidābimusgravidāvimusgravidāverāmusgravidāverimus
2nd pl.gravidātisgravidābātisgravidābitisgravidāvistisgravidāverātisgravidāveritis
3rd pl.gravidantgravidābantgravidābuntgravidāvērunt
gravidāvēre
gravidāverantgravidāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.gravidemgravidāremgravidāverimgravidāvissem
2nd sg.gravidēsgravidārēsgravidāverīsgravidāvissēs
3rd sg.gravidetgravidāretgravidāveritgravidāvisset
1st pl.gravidēmusgravidārēmusgravidāverīmusgravidāvissēmus
2nd pl.gravidētisgravidārētisgravidāverītisgravidāvissētis
3rd pl.gravidentgravidārentgravidāverintgravidāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.gravidorgravidābargravidābor
2nd sg.gravidāris
gravidāre
gravidābāris
gravidābāre
gravidāberis
gravidābere
3rd sg.gravidāturgravidābāturgravidābitur
1st pl.gravidāmurgravidābāmurgravidābimur
2nd pl.gravidāminīgravidābāminīgravidābiminī
3rd pl.gravidanturgravidābanturgravidābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.gravidergravidārer
2nd sg.gravidēris
gravidēre
gravidārēris
gravidārēre
3rd sg.gravidēturgravidārētur
1st pl.gravidēmurgravidārēmur
2nd pl.gravidēminīgravidārēminī
3rd pl.gravidenturgravidārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.gravidāgravidāre
pres. 2nd pl.gravidātegravidāminī
fut. 2nd sg.gravidātōgravidātor
fut. 3rd sg.gravidātōgravidātor
fut. 2nd pl.gravidātōte—
fut. 3rd pl.gravidantōgravidantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivegravidāregravidārī
perfect infinitivegravidāvissegravidātum esse
future infinitivegravidātūrum essegravidātum īrī
present participlegravidāns—
perfect participle—gravidātus
future participlegravidātūrusgravidandus
gerundgravidandī, gravidandō, gravidandumsupinegravidātum, gravidātū

grăvĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to burden, load.
I. In gen.: gravidavit = implevit. Caecilius: Per mysteria hic inhoneste gravidavit probro, Non. 118, 12 sq. (Caecil. Com. Fragm. v. 223 Rib.).—
II. In partic., to impregnate: gravidari ex aliquo, Aur. Vict. Epit. 14.—Transf.: quae (terra) gravidata seminibus omnia pariat et fundat ex sese, *Cic. N. D. 2, 33, 83.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin gravidus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin gravidō From gravidus (“pregnant; laden”) + -ō.

Quick answers

What does gravidō mean in Latin?
gravidō, a verb, means “to burden, load; to impregnate”.
What are the principal parts of gravidō?
gravidō, gravidāre, gravidāvī, gravidātum (first conjugation).
How do you pronounce gravidō?
In classical Latin, [ˈɡra.wɪ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡraː.vi.do].