LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

gravitās

gravitās f (genitive gravitātis)
Classical[ˈɡra.wɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈɡraː.vi.tas]

Meaning

  1. weight, heaviness
  2. gravity, seriousness
  3. severity, harshness
    gravitās caelīseverity of the weather
  4. importance, presence, influence
  5. pregnancy
  6. unwholesomeness, heaviness (in affecting one's health)
  7. fetidness, rankness, offensiveness
  8. New Latingravity

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Moles · Onus · Pondus · Gravitas

Moles and onus denote the heaviness of an object in its disadvantageous sense; moles (from μῶλος or μόχλος) absolutely, as unwieldiness, so far as through its greatness it is inconvenient to move, like ὄγκος; onus, relatively to its pressure, so far as it is irksome to the person carrying it, as a burden, φόρτος; whereas pondus (from pendere) in an advantageous sense, as force and strength, like weight, ἄχθος; lastly, gravitas (from γεραός) unites both senses, and sometimes denotes the irksome heaviness, sometimes the effective weightiness, like βάρος. (iv. 223.)

Severitas · Gravitas · Strenuitas

Severitas (αὐηρότης) means earnestness, so far as it is seated in the mind; gravitas (from γεραιός) so far as it makes an impression on others; strenuitas (from στρηνής, δραίνω) so far as it shows itself in action. (ii. 129.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativegravitāsgravitātēs
genitivegravitātisgravitātum
dativegravitātīgravitātibus
accusativegravitātemgravitātēs
ablativegravitātegravitātibus
vocativegravitāsgravitātēs

grăvĭtas, ātis, f. gravis,
I. weight, heaviness.
I. Lit., in gen.: omnibus ejus (terrae) partibus in medium vergentibus nihil interrumpat, quo labefactari possit tanta contentio gravitatis et ponderum, Cic. N. D. 2, 45, 116; cf.: per inane moveri gravitate et pondere, id. Fat. 11, 24; Lucr. 3, 1054; cf. also: cuncta necesse est Aut gravitate sua ferri primordia rerum, Aut, etc., id. 2, 84: nostros propter gravitatem armorum, quod, etc., Caes. B. G. 5, 16, 1: tum etiam gravitate et tarditate navium impediebantur, id. B. C. 1, 58, 3: ignava nequeunt gravitate moveri, Ov. M. 2, 821: me mea defendit gravitas (corresp. to moles and pondus), id. ib. 9, 39.—
B. Transf.
1. Of smell, rankness, offensiveness, fetidness: quorundam odorum suavitati gravitas inest, Plin. 21, 7, 18, § 37: a quibusdam vocatur cynozolon propter gravitatem odoris (shortly before: odore gravissimo), id. 22, 18, 21, § 47: animae, id. 20, 9, 35, § 91: halitus, id. 30, 6, 15, § 44: oris, id. 28, 12, 51, § 190.—
2. Of bodily condition, health, severity, vehemence, violence, unwholesomeness; heaviness, dulness, faintness, sickness: corpore vix sustineo gravitatem hujus caeli, Cic. Att. 11, 22, 2: caeli aquarumque, Liv. 23, 34, 11: loci, id. 25, 26, 13: morbi, Cic. N. D. 3, 31, 76: pressus gravitate soporis, Ov. M. 15, 21; cf. id. ib. 11, 618: an quod corporis gravitatem et dolorem animo judicamus, animi morbum corpore non sentimus? painful, diseased condition, Cic. Tusc. 3, 1, 2 Kühn.; cf. membrorum, id. Fin. 4, 12, 31; and Lucr. 3, 478: capitis, Plin. 27, 12, 105, § 130: aurium, id. 20, 11, 44, § 115; cf. auditus, id. 23, 4, 42, § 85: audiendi, id. 28, 11, 48, § 176: oris et dentium, id. 37, 10, 54, § 143.—
3. Pressure of price, dearness: annonae, Tac. A. 6, 13; 11, 4.—
4. The burden of pregnancy: tendebat gravitas uterum mihi, Ov. M. 9, 287 (cf. onus, id. ib. 10, 504). —
II. Trop.
A. In a bad sense, heaviness, slowness, severity: gaudere gravitate linguae sonoque vocis agresti, Cic. de Or. 3, 11, 42: injuria gravitate tutior est, severity, cruelty, Sall. Orat. Licin. (Hist. Fragm. 3, 22 Gerl.): fessi diuturnitate et gravitate belli, Liv. 31, 7, 3: crudelitatem quoque gravitati addidit, id. 24, 45, 13 Weissenb. —
B. In a good sense, weight, dignity, importance, seriousness, gravity (syn.: magnitudo, dignitas, auctoritas, pondus): hos cum Suevi propter amplitudinem gravitatemque civitatis finibus expellere non potuissent, importance, i. e. power, Caes. B. G. 4, 3, 4; cf. Cic. Agr. 2, 32: omnium sententiarum gravitate, omnium verborum ponderibus est utendum, importance, weight, id. de Or. 2, 17, 72; cf. id. Tusc. 5, 12, 34: genus hoc sermonum positum in hominum veterum auctoritate plus videtur habere gravitatis, id. Lael. 1, 4: quanta illa, di immortales, fuit gravitas! quanta in oratione majestas! id. ib. 25, 96: tristitia et in omni re severitas habet illa quidem gravitatem, id. ib. 18, 66; cf.: erat in illo viro comitate condita gravitas, id. de Sen. 4, 10: gravitate mixtus lepos, id. Rep. 2, 1; cf. also id. Q. Fr. 3, 9, 1: illud me praeclare admones, cum illum videro, ne nimis indulgenter et ut cum gravitate potius loquar, id. Att. 9, 9, 2; 9, 19, 3; id. Fam. 5, 16, 5: de virtute et gravitate Caesaris, quam in summo dolore adhibuisset, id. Q. Fr. 3, 8, 3: personae gravitatem intuentes, id. Tusc. 2, 21, 49; cf.: ego has partes lenitatis et misericordiae semper egi libenter: illam vero gravitatis severitatisque personam non appetivi, id. Mur. 3, 6: haec genera dicendi in senibus gravitatem non habent, id. Brut. 95, 326; id. Rep. 1, 10 fin.: majestas quam vultus gravitasque oris prae se ferebat, Liv. 5, 41, 8: (senarius) quantum accipit celeritatis, tantum gravitatis amittit, Quint. 9, 4, 140.

Origins

  1. Proto-Indo-European*gʷreh₂-
  2. Proto-Indo-European*gʷréh₂us
  3. Proto-Italic*gʷraus
  4. Latingravitās

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin gravitās From gravis (“heavy”) + -tās.

Descendants
  • Catalangravetat
  • Englishgravitas
  • Englishgravity
  • Frenchgravité
  • Romaniangravitatefrom French gravité
  • GermanGravität
  • Italiangrevità
  • Italiangravità
  • Portuguesegravidade
  • Romaniangreutate

In English words that came into English from gravitās

  • gravitygravitās
  • gravitasgravitās

Quick answers

What does gravitās mean in Latin?
gravitās, a noun, means “weight, heaviness; gravity, seriousness; severity, harshness”.
What is the genitive of gravitās?
The genitive singular is gravitātis. gravitās is feminine, third declension.
How do you pronounce gravitās?
In classical Latin, [ˈɡra.wɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡraː.vi.tas].
Where does gravitās come from?
Proto-Indo-European *gʷreh₂- → Proto-Indo-European *gʷréh₂us → Proto-Italic *gʷraus → Latin gravitās.