LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

firmitūdō

firmitūdō f (genitive firmitūdinis)
Classical[fɪr.mɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[fir.miˈtuː.do]

Meaning

  1. firmness, durability, strength
  2. constancy, stability
  3. reliability

Declension

declension
formsingularplural
nominativefirmitūdōfirmitūdinēs
genitivefirmitūdinisfirmitūdinum
dativefirmitūdinīfirmitūdinibus
accusativefirmitūdinemfirmitūdinēs
ablativefirmitūdinefirmitūdinibus
vocativefirmitūdōfirmitūdinēs

firmĭtūdo, ĭnis, f. firmus,
I. firmness, durability, strength (less freq. than firmitas, but class.).
I. Lit.: tanta in eis (navibus) erat firmitudo, Caes. B. G. 3, 13, 8; cf.: tanta erat operis (i. e. pontis) firmitudo, id. ib. 4, 17, 7: vocis, Auct. Her. 3, 11, 20. —
II. Trop., firmness, constancy, stability, strength of mind: animi, Plaut. As. 2, 2, 54; cf.: quod firmitudinem gravitatemque animi tui perspexi, Cic. Fam. 5, 13, 3: quantum esset hominibus praesidii in animi firmitudine, Caes. B. C. 3, 28, 4: animi, Tac. A. 4, 8: in patientia firmitudinem simulans, id. ib. 6, 46 fin.; cf. ib. 15, 62: non quod salus ab isto data quicquam habitura sit firmitudinis, Cic. Att. 11, 14, 2: haec constitutio habet firmitudinem, id. Rep. 1, 45: (translationes) per se minus habeant firmitudinis, id. Inv. 2, 19, 58.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰer-
  2. Proto-Indo-European*dʰermos
  3. Proto-Italic*θermos
  4. Proto-Italic*fermos
  5. Latinfirmitūdō

Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin firmitūdō From firmus (“stable, strong, firm; steadfast, true”) + -tūdō.

Descendants
  • Galicianfirmedumefrom Old Galician-Portuguese firmedũe
  • Galicianfirmidãofrom Old Galician-Portuguese firmedũe

Quick answers

What does firmitūdō mean in Latin?
firmitūdō, a noun, means “firmness, durability, strength; constancy, stability; reliability”.
What is the genitive of firmitūdō?
The genitive singular is firmitūdinis. firmitūdō is feminine, third declension.
How do you pronounce firmitūdō?
In classical Latin, [fɪr.mɪˈtuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fir.miˈtuː.do].
Where does firmitūdō come from?
Proto-Indo-European *dʰer- → Proto-Indo-European *dʰermos → Proto-Italic *θermos → Proto-Italic *fermos → Latin firmitūdō.