noun · neuterthird declension
firmāmen
firmāmen n (genitive firmāminis)
Classical[fɪrˈmaː.mɛn]Ecclesiastical[firˈmaː.men]
Meaning
- poetica prop, support
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | firmāmen | firmāmina |
| genitive | firmāminis | firmāminum |
| dative | firmāminī | firmāminibus |
| accusative | firmāmen | firmāmina |
| ablative | firmāmine | firmāminibus |
| vocative | firmāmen | firmāmina |
firmāmen, ĭnis, n. firmo, poet. for firmamentum,
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fīrmāmen inis, n
firmo, a prop, support : trunci, O.
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin firmāmen From fīrmō (“to strengthen”) + -men.