LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“tranquillity” in Latin

The English word tranquillity itself goes back to Latin tranquillus, through tranquillitas.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

tranquillity
Calmness, tranquillitas: quies.
Composure (of mind), animi tranquillitas: animus tranquillus: animi aequitas: animus aequus (tranquillity of the mind): mentis or animi status (the state in which the mind finds itself; Vid: Cic., Parad., 1, 3, extr.). To disturb anybody’s tranquillity of mind, animum alicujus perturbare, perterrere; animum alicujus de statu or de sede sua demovere; animum alicujus perterritum loco et certo de statu demovere; mentem e sede sua et statu demovere: to lose one’s tranquillity, de gradu (or de statu suo) dejici; de statu suo discedere, demigrare; mente concidere; perturbari; by anything, aliqua re: to have lost one’s tranquillity, sui, or mentis, or animi non compotem esse; minus compotem esse sui; mente vix constare: to preserve one’s tranquillity of mind, non dejici se de gradu pati: to maintain tranquillity in a matter, non perturbari in re.

Quick answer

What is the Latin word for tranquillity?
The usual Latin words for “tranquillity” are tranquillitās, quiēs, mēns; also perterreō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.