LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“monarchy” in Latin

The English word monarchy itself goes back to Latin monarchia.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

monarchy
The rule of a single governor, imperium singulare; imperium, quod ab uno sustinetur or sub uno stat (Vid: Curt., 10, 9, 2): imperium, quod penes regem or reges est (Justinus, 1, 1, init.): potentia singularis (Nep., Diom., 5, Bremi): dominatus unius (Cic., de Rep., 1, 28, 44), or simply dominatio, dominatus (all general term): imperium regum or regium (under a king): tyrannis (under a tyrannus):
A state under a monarchical form of government, civitas, quae unius dominatu tenetur civitas quae ab uno regitur: res publica, quae unius nutu or unius potestate regitur: civitas, quae ab unius consilio et cura gubernatur: respublica, in qua penes unum est summa omnium rerum: civitas, in qua unus aliquis in perpetua est potestate: regnum: civitas regia: civitas, quae singulari imperio et regia potestate gubernatur et regitur: regale civitatis genus: respublica regalis (the last two, however, not of states actually governed by a king, but only approaching this: The last, Cic., De Rep., 3, 35).

Quick answer

What is the Latin word for monarchy?
The usual Latin words for “monarchy” are imperium, dominor, rēgius; also tyrannus, cīvitās. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.