LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

tyrannus

tyrannus m (genitive tyrannī)
Classical[tyˈran.nʊs]Ecclesiastical[tiˈran.nus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculineruler, monarch
  2. masculinetyrant, despot

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī urbem per vim et metum regit, nūllā lēge.
tyrannus -ī m — in Mille Verba, Aula Rēgia
quī per vim et metum regit, nūllā lēge
tyrannus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 24

Declension

declension
formsingularplural
nominativetyrannustyrannī
genitivetyrannītyrannōrum
dativetyrannōtyrannīs
accusativetyrannumtyrannōs
ablativetyrannōtyrannīs
vocativetyrannetyrannī

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem regem, tyrannum constituere
to establish some one as king, tyrant.

tўrannus, i, m., = τύραννος.
I. In gen., a monarch, ruler, sovereign, king (rare, and mostly poet.): tyrannusque fuerat appellatus (Miltiades), sed justus ... omnes autem et dicuntur et habentur tyranni, qui potestate sunt perpetuā in eā civitate, quae libertate usa est, Nep. Milt. 8, 3; Verg. A. 4, 320; 7, 266; Ov. M. 6, 436; 6, 581; Luc. 7, 227; Val. Fl. 5, 388; 5, 548.—Of the Spartan king Nabis, Liv. 35, 12, 7.—Of Neptune, Ov. M. 1, 276.—Of Pluto, Ov. M. 5, 508.—Of the constellation Capricornus, because it ruled over, influenced the ocean, Hor C. 2, 17, 19.—
II. In partic., a cruel or severe ruler, a despot, tyrant: tyrannorum vita, Cic. Lael. 15, 52; id. Phil. 13, 8, 18; id. Vatin. 9, 23: importunus atque amens, Cic. Verr. 2, 5, 40, § 103; id. Mil. 13, 35; id. Tusc. 5, 20, 57: cum exitiabilis tyrannus (urbem) vi atque armis oppressit, Liv. 29, 17, 19: tyrannorum ingeniis mors est remedium, Sen. Ben. 7, 20, 3; Flor. 1, 7, 3; Val. Max. 3, 1, 2; Verg. G. 4, 492; Hor. Ep. 1, 2, 58: animus noster modo rex est. modo tyrannus; ubi impotens, cupidus, delicatus est, transit in nomen detestabile ac dirum, et fit tyrannus, Sen. Ep. 114, 24.—Gen. plur.: tyrannūm novi temeritudinem, Pac. ap. Non. 181, 23 (Trag. Rel. p. 79 Rib.: non tyrannum novi, as acc. sing.).

Origins

Borrowed from Ancient Greek τύραννος (túrannos, “absolute ruler”).

Descendants
  • Catalantirà
  • Englishsic semper tyrannis
  • GermanTyrann
  • Italiantiranno
  • Frenchtyranfrom Old French tirant
  • Englishtyrantfrom Old French tirant
  • Portuguesetirano
  • Romaniantiran
  • Spanishtirano
  • Russianтиранfrom German Tyrann

In English words that came into English from tyrannus

  • tyrannicidetyrannicīda
  • tyrannoustyrannus

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does tyrannus mean in Latin?
tyrannus, a noun, means “ruler, monarch; tyrant, despot”.
What is the genitive of tyrannus?
The genitive singular is tyrannī. tyrannus is masculine, second declension.
How do you pronounce tyrannus?
In classical Latin, [tyˈran.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tiˈran.nus].