LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“mad” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

mad
PROP., insanus (not restrained by reason): vesanus (not guided by reason): amens (out of one’s mind): demens (that acts irrationally): lymphatus (seized with boundless and uncontrollable enthusiasm): furiosus (raving): a sanitate alienus: mente captus; qui a mente sua discessit (Cic., not in one’s right mind). A mad dog, canis rabidus, rabiosus: to be mad, insanire; furere; (of a dog) rabiosum esse: are you mad? satin’ sanus es? num sanae mentis es? to go or be driven mad, in insaniam incidere (Cic.); ad insaniam adigi (Terentianus); rabie, furore incitari, efferri, efferari; (of a dog) rabiosum fieri; in rabiem agi: I am almost mad, male mihi consto; impotens animi sum; vix mentis compos sum: a mad attempt, amens conatus, inceptum: to be mad with anger, vehementissime irasci, succensere (alicui); ira in aliquem flagrare, or incensum esse.
Figuratively, mirus; monstrosus (very strange): stolide audax; ferox; temerarius (rash, inconsiderate).

Quick answer

What is the Latin word for mad?
The usual Latin words for “mad” are īnsānus, vēsānus, āmēns; also dēmō, lymphō, furiōsus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.