LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

ferōx

ferōx (genitive ferōcis, comparative ferōcior, superlative ferōcissimus, adverb ferōciter)
Classical[ˈfɛ.roːks]Ecclesiastical[ˈfɛː.roks]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. one terminationwild, bold, fierce
  2. one terminationdefiant, arrogant

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ferus et sine metū; canis ferōx dentēs mōnstrat.
ferōx -ōcis — in Mille Verba, Aula Rēgia

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ferocia · Ferocitas · Virtus · Fortitudo

Ferocia and ferocitas (from φράξαι) denote natural and wild courage, of which even the barbarian and wild beast are capable; ferocia, as a feeling, ferocitas, as it shows itself in action; whereas virtus and fortitudo denote a moral courage, of which men only of a higher mould are capable; virtus, that which shows itself in energetic action, and acts on the offensive; fortitudo (from the old word forctitudo, from farcire,) that which shows itself in energetic resistance, and acts on the defensive, like constantia. Pacuv. Nisi insita ferocitate atque ferocia. Tac. Ann. xi. 19. Nos virtutem auximus, barbari ferociam infregere: and ii. 25. (i. 44.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeferōx
ferōculus
ferōx
ferōcula
ferōx
ferōculum
genitiveferōcis
ferōculī
ferōcis
ferōculae
ferōcis
ferōculī
dativeferōcī
ferōculō
ferōcī
ferōculae
ferōcī
ferōculō
accusativeferōcem
ferōculum
ferōcem
ferōculam
ferōx
ferōculum
ablativeferōcī
ferōce, ferōculō
ferōcī
ferōce, ferōculā
ferōcī
ferōce, ferōculō
vocativeferōx
ferōcule
ferōx
ferōcula
ferōx
ferōculum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeferōcēs
ferōculī
ferōcēs
ferōculae
ferōcia
ferōcula
genitiveferōcium
ferōculōrum
ferōcium
ferōculārum
ferōcium
ferōculōrum
dativeferōcibus
ferōculīs
ferōcibus
ferōculīs
ferōcibus
ferōculīs
accusativeferōcīs
ferōcēs, ferōculōs
ferōcīs
ferōcēs, ferōculās
ferōcia
ferōcula
ablativeferōcibus
ferōculīs
ferōcibus
ferōculīs
ferōcibus
ferōculīs
vocativeferōcēs
ferōculī
ferōcēs
ferōculae
ferōcia
ferōcula

fĕrox, ōcis (
I. gen. plur. ferocum, Albin. 1, 275; abl. sing. feroci, Neue, Formenl. 2, 67 sq.), adj. root in Gr. θήρ, Aeol. φήρ, θηρίον; cf.: ferus, fera; cf. also Zend. dvar, to run, Gr. θρώσκω, θορεῖν, Lat. furere, wild, bold, courageous, warlike, spirited, brave, gallant, savage, headstrong, untamable, fierce, insolent (class.; syn.: dirus, ferus, durus, saevus, crudelis; immanis, immitis, barbarus, etc.).
I. In a good sense: moechus qui formest ferox, Plaut. Mil. 4, 9, 13: naturā ferox, vehemens, manu promptus erat, Sall. C. 43 fin.; cf.: nimium es vehemens feroxque naturā, Cic. Vat. 2, 4: ferox naturā, Sall. J. 11, 3: vicimus vi feroces, Plaut. Am. 1, 1, 82: Aequorum magna gens et ferox, warlike, Cic. Rep. 2, 20: Latium, Hor. C. 1, 35, 10: Roma, id. ib. 3, 3, 44: Parthi, id. ib. 3, 2, 3: Sygambri, id. ib. 4, 2, 34: miles, id. ib. 1, 6, 3: Hector, id. ib. 4, 9, 21: virgo (i. e. Minerva), Mart. 14, 179; cf. Sil. 9, 457: loca amoena, voluptaria facile in otio feroces militum animos molliverat, Sall. C. 11, 5; cf. id. J. 106, 3: ferox bello, Hor. C. 1, 32, 6; cf.: feroces ad bellandum, Liv. 38, 13, 11: adversus pericula ferox, Tac. H. 3, 69 fin.: Triaria ultra feminam ferox, id. ib. 2, 63: vir nobilis ac ferox, id. A. 4, 21.—With gen.: animi, Tac. A. 1, 32. —Sup.: globus ferocissimorum juvenum, Liv. 1, 12, 9: auxiliarii, Tac. H. 2, 24: nullo adversante, cum ferocissimi cecidissent, id. A. 1, 2.
II. In a bad sense: equi indomiti, feroces, Plaut. Men. 5, 2, 110: leones, Lucr. 4, 717: aper, Verg. A. 10, 711: indulgentia ferocem fortasse atque arrogantem et infestum facit, Cic. Att. 10, 11, 3: dote fretae, feroces, i. e. arrogant, Plaut. Men. 5, 2, 17; cf.: ferox formā, id. Mil. 4, 9, 13; Titin. ap. Non. 305, 6: Numidae secundis rebus feroces, Sall. J. 94, 4; cf.: ferox viribus, Liv. 1, 7, 5; 7, 5, 6: robore corporis stolide ferox, Tac. A. 1, 3: nequicquam Veneris praesidio ferox, Hor. C. 1, 15, 13: sit Medea ferox invictaque, id. A. P. 123: animus ferox inopiā rei familiaris, Sall. C. 5, 7; cf.: quibus aetas animusque ferox erat, id. ib. 38, 1: oculi, Luc. 5, 211: patribus ferox, haughty toward the senators, Liv. 7, 40, 8.—Comp.: in bellis civilibus, victoria, etiamsi ad meliores venit, tamen eos ipsos ferociores impotentioresque reddit, Cic. Fam. 4, 9, 3; id. Fragm. ap. Non. 305, 10: et quia tecum eram, propterea animo eram ferocior, Plaut. Mil. 4, 8, 13; id. Rud. 3, 1, 14; Quint. 2, 2, 3. —Sup.: duas ferocissimas affectiones amoris atque odii coërcere, Gell. 1, 3 fin.: bestiae, Vulg. 2 Macc. 11, 9.—
(b). With gen.: linguae feroces, Tac. H. 1, 35: ferox scelerum, eager for, prone to crimes, id. A. 4, 12: deorum Spretor erat mentisque ferox Ixione natus, Ov. M. 8, 614: scelerum, Tac. A. 4, 12.—
(g). With in and acc.: ferox in suos erat miles, ignavus in hostes, Amm. 22, 4, 7.—
(d). With inf.: ferox est, viginti minas meas tractare sese, Plaut. As. 2, 4, 62: odium renovare ferox, Sil. 11, 8.—Hence, adv.: fĕrōcĭter.
1. (Acc. to I.) Courageously, valorously, bravely: strenue et ferociter facta in bello plura memorari possunt, Liv. 3, 47, 2: adequitare, id. 9, 22, 4: mandata edere, Tac. A. 15, 5.—Comp.: pauci ferocius decernunt, Sall. J. 104, 2.—Sup.: cum quo ferocissime pro Romana societate adversus Punicum foedus steterat, Liv. 23, 8, 3.—
2. (Acc. to II.) Fiercely, savagely, insolently: aspere et ferociter et libere dicta, Cic. Planc. 13, 33: increpare, Plaut. Am. 1, 1, 58: dictae sententiae, Liv. 2, 55, 11.— Comp.: paulo ferocius (exagitatus), Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.—Sup.: obloqui, Curt. 10, 2 fin.

Origins

From Proto-Italic *ferōks, from earlier *xʷerōks, from Proto-Indo-European *ǵʰweroh₃kʷs (“having the appearance of a wild animal”), from *ǵʰwero- (early Proto-Italic *xʷeros, suffixed form *ǵʰwer- (“wild animal”)) + *h₃ekʷ- (“eye; to see”).

Descendants
  • Catalanferoç
  • Englishferocious
  • Frenchféroce
  • Italianferoce
  • Occitanferòç
  • Portugueseferoz
  • Romanianferoce
  • Spanishferoz
  • Galicianferoz
  • Translingualferox

Quick answers

What does ferōx mean in Latin?
ferōx, a adjective, means “wild, bold, fierce; defiant, arrogant”.
How do you pronounce ferōx?
In classical Latin, [ˈfɛ.roːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɛː.roks].