adjectivefirst/second-declension adjective
furiōsus
furiōsus (feminine furiōsa, neuter furiōsum, comparative furiōsior, superlative furiōsissimus)
Classical[fʊ.riˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fu.riˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivefull of madness or rage, furious, raging
Ībis tandem aliquandō quō tē iam prīdem ista tua cupiditās effrēnāta ac furiōsa rapiēbat.
You will go, finally at last, to where for a long time that unrestrained and mad desire of yours was first seizing you.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | furiōsus | furiōsa | furiōsum |
| genitive | furiōsī | furiōsae | furiōsī |
| dative | furiōsō | furiōsae | furiōsō |
| accusative | furiōsum | furiōsam | furiōsum |
| ablative | furiōsō | furiōsā | furiōsō |
| vocative | furiōse | furiōsa | furiōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | furiōsī | furiōsae | furiōsa |
| genitive | furiōsōrum | furiōsārum | furiōsōrum |
| dative | furiōsīs | furiōsīs | furiōsīs |
| accusative | furiōsōs | furiōsās | furiōsa |
| ablative | furiōsīs | furiōsīs | furiōsīs |
| vocative | furiōsī | furiōsae | furiōsa |
fŭrĭōsus, a, um, adj. furiae,
I. full of madness or rage, mad, raging, furious (freq. and class.; syn. v. furialis): lex XII. Tabularum) est: SI FVRIOSVS EST, AGNATORVM GENTILIVMQVE IN EO PECVNIAQVE EIVS POTESTAS ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Inv. 2, 50, 148; cf.:
itaque non est scriptum: SI INSANVS, sed: SI FVRIOSVS ESCIT, etc., Cic. Tusc. 3, 5, 11; id. Rep. 3, 33: ego te non vecordem, non furiosum, non mente captum putem? id. Pis. 20, 47: aiunt hominem, ut erat furiosus, respondisse, etc. (shortly before: hominem longe audacissimum et insanissimum), id. Rosc. Am. 12, 33; cf. Hor. S. 2, 3, 222; 207; 303: dormientium et vinolentorum et furiosorum visa imbecilliora esse quam vigilantium, siccorum, sanorum, Cic. Ac. 2, 27, 88: mulier jam non morbo sed scelere furiosa, id. Clu. 65, 182: furiosus vultus et acer, Lucr. 6, 1184: quod si delira haec furiosaque cernimus esse, id. 2, 985; Asin. ap. Quint. 9, 2, 9: exululant comites, furiosaque tibia flatur, i. e. inciting to frenzy, maddening, Ov. F. 4, 341: laevam involvere togā, etc. ... paene furiosum est, Quint. 11, 3, 146: quaedam pars exercitus non minus furiosa est, quam qui cum Antonio fuerunt, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2: bello furiosa Thrace, Hor. C. 2, 16, 5: cupiditas effrenata ac furiosa, Cic. Cat. 1, 10, 25: fervido quodam et petulanti et furioso genere dicendi, id. Brut. 68, 241: dictum, Quint. 11, 1, 37: vociferatio, id. 2, 18, 8: initium, id. 3, 8, 59: inceptum, Liv. 36, 34, 3: vota, Ov. M. 10, 370.—Esp., in law, insane, =non compos mentis: furiosus mutusve morbosi sunt, Gell. 4, 2, 15: furiosus nullum negotium gerere potest, quia non intelligit quid agat, Gai. Inst. 3, 106: infans non multum a furioso differt, id. ib. 3, 109; Paul. Sent. 2, 17, 10 et saep.—Comp.: furiosior amor, Ov. M. 9, 737: quanto hoc furiosius atque Majus peccatum est, Hor. S. 1, 3, 83.—Sup.: nisi eum furiosissimum judicas, Cic. Deiot. 5, 15: contiones furiosissimae Publii, id. Att. 4, 3, 4.—Hence, adv.: fŭrĭōse, furiously, madly: etsi solet eum, cum aliquid furiose fecit, paenitere, Cic. Att. 8, 5, 1.—Comp.: servo in se cum gladio furiosius irruente, Spart. Hadr. 12, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
furiōsus adj. with comp. and sup.
furia, full of madness, mad, raging, furious : ego te non furiosum putem?: mulier scelere: bello Thrace, H.: genus dicendi: inceptum, L.: furiosior amor, O.: furiosius peccatum, H.: alqs furiosissimus: tibia, maddening , O.
Origins
From furia + -ōsus.
Descendants
- Catalanfuriós
- Germanfurios
- Italianfurioso
- Occitanfuriós
- Englishfuriousfrom Old French furieus
- Frenchfurieuxfrom Old French furieus
- Portuguesefurioso
- Romanianfurios
- Spanishfurioso
- Friulianfuriôs
In English words that came into English from furiōsus
- furiousfuriōsus
- furiosityfuriōsitās