LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“faithful” in Latin

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

faithful
fidus: fidelis (fidus denoting a natural quality, with relative praise; fidelis, a moral virtue with absolute praise; Döderlein): certus (sure; on whom one can rely; trustworthy): verus (true): a faithful friend, amicus certus, firmus, constans, firmus et constans, fidus, fidelis, or fidelis et firmus: a faithful historian, scriptor, qui ad historiae fidem narrat: a faithful slave, servus fidelis (domino); servus fideli in dominum animo: a faithful likeness, pictura ad rei similitudinem picta; pictura veritati similis: a faithful copy, exemplum accurate descriptum (of a writing): imitatio ad similitudinem rei effecta: faithful subjects, cives, qui in officio permanent: to remain faithful to anybody, fidum manere alicui; fidem servare or tenere (general terms); in fide or in officio alicujus manere or permanere (especially of subjects or other dependents).
The faithful (in ecclesiastical sense), veram Christi doctrinam sequentes: christianae legis studiosi (Ammianus, 25, 10, 15).

Quick answer

What is the Latin word for faithful?
The usual Latin words for “faithful” are fīdus, fidēlis, certus; also vērus, firmus, cōnstō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.