LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fīdus

fīdus (feminine fīda, neuter fīdum, comparative fīdior, superlative fīdissimus)
Classical[ˈfiː.dʊs]Ecclesiastical[ˈfiː.dus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivetrusty, trustworthy, dependable, credible
  2. adjectiveloyal, faithful
  3. adjectivesteadfast
  4. adjectivecertain, safe

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Mille Verba cover
cui crēdere potes; canis fīdus dominum numquam relinquit.
fīdus -a -um — in Mille Verba, Castra in Aegyptō

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefīdusfīdafīdum
genitivefīdīfīdaefīdī
dativefīdōfīdaefīdō
accusativefīdumfīdamfīdum
ablativefīdōfīdāfīdō
vocativefīdefīdafīdum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefīdīfīdaefīda
genitivefīdōrumfīdārumfīdōrum
dativefīdīsfīdīsfīdīs
accusativefīdōsfīdāsfīda
ablativefīdīsfīdīsfīdīs
vocativefīdīfīdaefīda

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

fīdus, a, um, adj. fido, that one may rely on,
I. trusty, truslworthy, faithful, sure (class.).
I. Prop., constr. absol., with dat., poet. also with gen.
A. Absol.: nihil est stabile quod infidum ... Neque enim fidum potest esse multiplex ingenium et tortuosum, Cic. Lael. 18, 65; cf.: (amico) probo et fideli et fido et cum magna fide, Plaut. Trin. 4, 4, 4: tum se intellexisse, quos fidos amicos habuisset, quos infidos, Cic. Lael. 15, 53: amici, Hor. Ep. 1, 5, 24: sodales, id. S. 2, 1, 30: fidissima atque optima uxor, Cic. Fam. 14, 4, 6: conjux, Hor. Ep. 2, 1, 142: bonus atque fidus judex, impartial, id. C. 4, 9, 40: medici, id. Ep. 1, 8, 9: interpres, id. A. P. 133: fidiora haec genera hominum fore ratus, Liv. 40, 3, 4: nihil fidum, nihil exploratum habere, Cic. Lael. 26, 97: familiaritates fidae, id. Off. 2, 8, 30: canum tam fida custodia, id. N. D. 2, 63, 158: vis canum, Lucr. 6, 1222; cf.: pectus canum, id. 5, 864: pectus, Hor. C. 2, 12, 16: fido animo, firm, steadfast, Liv. 25, 15, 13. —
B. With dat.: (servum) quem domino fidissimum credebat, Liv. 33, 28, 13 (but cf.: fidus est amicus, fidelis servus, Don. Ter. Phorm. 1, 2, 26): quae fida fuit nulli, Tib. 1, 6, 77: nec tibi fidam promittis Lacaenam, Ov. H. 5, 99: ne quid usquam fidum proditori esset, no faith should be kept with a traitor, Liv. 1, 11, 7: ut eos sibi fidiores redderet, Just. 16, 5, 2.—
C. Poet. with gen.: regina tui fidissima, most faithful towards you, Verg. A. 12, 659; and with gen. partit.: juvenum fidos, lectissima bello Corpora, sollicitat pretio, the trusty ones, trustiest of the youth, Stat. Th. 2, 483.—
D. With in or ad, and acc.: in amicos fidissimus, Eutr. 7, 8: fidi ad bella duces, Nemes. Cyn. 82.—
E. With in and abl.: sperabam te mihi fidum in hoc nostro amore fore, Cat. 91, 1 sq. —
II. Transf., objectively of inanim. and abstr. things, sure, certain, safe, trustworthy (mostly poet. and in post-Aug. prose; in Cic. Att. 9, 6, 10, fuga fida is not critically certain; v. Orell. N. cr. ad loc.).
A. Absol.: aures, Ov. M. 10, 382: spes fidissima Teucrum, Verg. A. 2, 281: ensis, trusty, id. ib. 6, 524: alii litora cursu fida petunt, id. ib. 2, 400: nec unquam satis fida potentia, ubi nimia est, Tac. H. 2, 92: pons validus et fidus, id. A. 15, 15 fin.: male fidas provincias, id. H. 1, 52. —
B. With dat.: (oppidum) naviganti celerrimum fidissimumque appulsu, Tac. A. 3, 1; cf.: statio male fida carinis, Verg. A. 2, 23: montem tantos inter ardores opacum et fidum nivibus, Tac. H. 5, 6.—Sup.: nox arcanis fidissima, Ov. M. 7, 192: camelino (genitali) arcus intendere, orientis populis fidissimum, the surest, Plin. 11, 49, 109, § 261: refugium, Tac. A. 5, 8. — Hence, adv.: fīde, faithfully, trustily (perh. only in the sup.): quae mihi a te ad timorem fidissime atque amantissime proponuntur, Cic. Fam. 2, 16, 4 (al. fidelissime): fidissime amicissimeque vixerunt, Gell. 12, 8, 6.
fīdus = foedus,
I. a league, v. 2. foedus init.

Origins

From Proto-Italic *feiðos, from Proto-Indo-European *bʰeydʰós.

Descendants
  • Italianfido
  • Spanishfido
  • Portuguesefido
  • Old Frenchfi