LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“consummate” in Latin

The English word consummate itself goes back to Latin summa, through cōnsummātus.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

consummate
ad exitum adducere: ad finem perducere: conficere (finish): consummare (classical, after the Augustan Age; Vid: Ruhnken, Vel., 2, 89): absolvere: perficere [SYN. in PERFECT, v.] : ad effectum adducere (opposed to spe concipere, Cic.): ad effectum alicujus rei pervenire (e.g., consiliorum, Cic.).
consummate adj.
summus: perfectus: absolutus. (the words are found in this connection and order), perfectus atque absolutus: absolutus et perfectus: expletus et perfectus: perfectus cumulatusque: perfectus completusque (having the highest degree of perfection): also absolutus omnibus numeris: perfectus expletusque omnibus suis numeris et partibus (perfect in every part). A consummate philosopher, philosophus absolutus: a consummate orator, orator perfectus: homo perfectus in dicendo: a man of consummate learning, homo or vir doctissimus: homo nobilis et clarus ex doctrina: a physician of consummate skill, medicus arte insignis. For a consummate rogue, rascal, fool, etc., Vid: ARRANT.

Quick answer

What is the Latin word for consummate?
The usual Latin words for “consummate” are cōnficiō, cōnsummō, absolvō; also perficiō, vel, cōnsilium. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.