LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

summa

summa f (genitive summae)
Classical[ˈsʊm.ma]Ecclesiastical[ˈsum.ma]

Meaning

  1. femininetop, summit, highest point or place
  2. femininethe principal or main thing
  3. alsofemininesum, summary, total
  4. Medieval Latinfemininethe quarter, an English unit of weight and volume equal to ¼ ton or tun or 8 bushels
    Saccus lane debet ponderare viginti & octo petras & solebat ponderare unam summam frumentiA sack of wool ought to weigh twenty & eight stone & is accustomed to weigh one quarter of wheat.c. 1300, Tractatus de Ponderibus et Mensuris:

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativesummasummae
genitivesummaesummārum
dativesummaesummīs
accusativesummamsummās
ablativesummāsummīs
vocativesummasummae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

summa pax
deep peace.
summa aqua
the surface of the water.
summa aestate, hieme
in the height of summer, depth of winter.
res summas attingere
to dwell only on the main points.
summa gloria florere
to have reached the highest pinnacle of eminence.
imperii summae praeesse
to be commander-in-chief.
summam facere alicuius rei
to compute the total of anything.
dignitas est summa in aliquo
to be in a dignified position.
21 more phrases
ad summam senectutem pervenire
to live to a very great age.
summa dignitate praeditum esse
to be in a dignified position.
ad summam auctoritatem pervenire
to attain to the highest eminence.
ut eorum, quae dixi, summam faciam
to sum up...
deum rite (summa religione) colere
to honour the gods with all due ceremonial (very devoutly).
imperii summam tenere (Rep. 2. 28)
to be commander-in-chief.
summa belli, imperii (B. G. 2. 4. 7)
the command-in-chief.
in summa egestate or mendicitate esse
to be entirely destitute; to be a beggar.
imperium, rerum summam deferre alicui
to confer supreme power on a person.
summa necessitudine aliquem contingere
to stand in very intimate relations to some one.
summa res publica (or summa rei publicae)
the welfare of the state.
gloriam colligere, in summam gloriam venire
to become famous, distinguish oneself.
aliquem ad summam dignitatem perducere (B. G. 7. 39)
to elevate to the highest dignity.
ad egestatem, ad inopiam (summam omnium rerum) redigi
to be reduced to (abject) poverty.
(maximis, summis) laudibus efferre aliquem or aliquid
to praise, extol, commend a person.
in summa difficultate nummaria versari (Verr. 2. 28. 69)
to be in severe pecuniary straits.
ad (summam) desperationem pervenire, adduci (B. C. 2. 42)
to be plunged into the depths of despair.
summa est virorum doctissimorum consensio (opp. dissensio)
the learned men are most unanimous in...
aliquem in summam exspectationem adducere (Tusc. 1. 17. 39)
to rouse a person's expectation, curiosity to the highest pitch.
imperii summam deferre alicui or ad aliquem, tradere alicui
to appoint some one commander-in-chief.
artissimo amicitiae vinculo or summa familiaritate cum aliquo coniunctum esse
to be bound by the closest ties of friendship.

summa, ae, f. (sc. res; old
I. gen. summai, Lucr. 1, 984; 6, 679) [summus, v. superus].
I. Lit., that which is highest in any thing, the top, summit, surface (postAug. and very rare): testudines evectae in summā pelagi, Plin. 9, 10, 12, § 35 (cf. summus, I. s. v. superus).—
II. Transf., that which is most important or prominent in any thing, the main thing, chief point, principal matter; the sum, height, substance, summit, completion, perfection
A. In gen.: leges a me edentur non perfectae ... sed ipsae summae rerum atque sententiae, the main points, chief particulars, Cic. Leg. 2, 7, 18: cujus rei satis erit summam dixisse, id. Inv. 1, 20, 28: ex hac infinitā licentiā haec summa cogitur, ut, etc., id. Rep. 1, 43, 67: lectis rerum summis, Liv. 40, 29, 11: haec summa est, hic nostri nuntius esto, Verg. A. 4, 237: summa est, si curaveris, ut, etc., Cic. Fam. 13, 75, 2: in hoc summa judicii causaque tota consistit, id. Quint. 9, 32: eam ignominiam ad summam universi belli pertinere ratus, to the issue of the whole war, Liv. 32, 17, 3; cf.: haec belli summa nefandi, Verg. A. 12, 572: solus summam habet hic apud nos, the first place, pre-eminence, Plaut. Truc. 4, 2, 15: qui vobis summam ordinis consiliique concedunt, Cic. Cat. 4, 7, 15: summam alicui rei dare, perfection, culmination, Quint. 3, 2, 1: 5, 10, 72; 11, 2, 41; 12, 1, 20: remittendo de summā quisque juris. strict or extreme right, Liv. 4, 43, 11.—
B. In partic.
1. Of a reckoning of numbers, the amount, the sum, sum total, including each of the single items, as if counted: quid, tu, inquam, soles, cum rationem a dispensatore accipis, si aera singula probasti, summam, quae ex his confecta sit, non probare? Cic. Fragm. ap. Non. 193, 11: addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat, id. Off. 1, 18, 59: Py. Quanta istaec hominum summa est? Ar. Septem milia, Plaut. Mil. 1, 1, 46: equitum magno numero ex omni populi summa separato, Cic. Rep. 2, 22, 39: subducamus summam, id. Att. 5, 21, 11: summam facere, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 131.—
2. Of money, a sum, amount.
(a). With pecuniae: pecuniae summam quantam imperaverit, parum convenit, Liv. 30, 16, 12: pecuniae etiam par prope summa fuit, id. 33, 23, 9: summa pecuniae signatae fuit talentūm duo milia et sexcenta, Curt. 3, 13, 16: accessit ad hanc pecuniae summam sex milia talantum, id. 5, 6, 10: pecuniae summa homines movit, Liv. 22, 61, 1; 38, 11, 8; 40, 46, 16; 42, 62, 14; cf.: census equestrem Summam nummorum, Hor. A. P. 384: ob parvam pecuniae summam erogatam, Val. Max. 4, 8, 1.—
(b). Without pecuniae: de summā nihil decedet, Ter. Ad. 5, 3, 30: hac summā redempti, Liv. 32, 17, 2; 22, 61, 2: Marcellus decem pondo auri et argenti ad summam sestertii decies in aerarium rettulit, id. 45, 4, 1: quācumque summā tradet luxuriae domum, Phaedr. 4, 4, 44; creditor totius summae, Quint. 5, 10, 117: actor summarum, Suet. Dom. 11.—
3. Without reference to a count, the sum, the whole: de summā mali detrahere, Cic. Tusc. 3, 23, 55: summa cogitationum mearum omnium, id. Fam. 1, 9, 10: meorum maerorum atque amorum summam edictavi tibi, Plaut. Rud. 1, 2, 2: ergo ex hac infinita licentiā haec summa cogitur, Cic. Rep. 1, 43, 67: proposita vitae ejus velut summa, Suet. Aug. 9: vitae summa brevis spem nos vetat incohare longam, Hor. C. 1, 4, 15: summarum summa est aeterna, the sum of all sums, the sum of all things, i. e. the universe, Lucr. 5, 361; so, summa summarum, Plaut. Truc. 1, 1, 4; Sen. Ep. 40, 13; and: summa summaï, Lucr 6, 679. —
4. Adverb.
(a). Ad summam, on the whole, generally, in short, in a word: ille affirmabat ... ad summam: non posse istaec sic abire, Cic. Att. 14, 1, 1; so, ad summam, id. ib. 7, 7, 7; id. Off. 1, 42, 149; id. Fam. 14, 14, 2; Hor. Ep. 1, 1, 106, Juv. 3, 79.—
(b). In summā, in all: Drusus erat de praevaricatione a tribunis aerariis absolutus, in summā quattuor sententiis, Cic. Q. Fr. 2, 16, 3; Plin. Ep. 1, 22, 6; 2, 11, 25: in omni summā, Cic. Q. Fr. 3, 5, 5 —
(g). In summā, at last, finally (post-Aug.): diu colluctatus est: in summā victus occumbit, Just. 13, 8, 8; 22, 1, 8; 37, 1, 8.—
C. Transf., the whole (opp. a part): magnam res diligentiam requirebat, non in summā exercitus tuenda, sed in singulis militibus conservandis, Caes. B. G. 6, 34; cf.: summa exercitus salva, the main body of the army, id. B. C. 1, 67: solet quaedam esse partium brevitas, quae longam tamen efficit summam, Quint. 4, 2, 41: quaedam partibus blandiuntur, sed in summam non consentiunt, id. 4, 2, 90.—
2. That which relates to the whole, as opp. to a part; with gen., the general, supreme: (Remi dicebant) ad hunc (regem) totius belli summam omnium voluntate deferri, the command in chief, Caes. B. G. 2, 4: neque de summā belli suum judicium sed imperatoris esse, id. ib. 1, 41: cum penes unum est omnium summa rerum, regem illum unum vocamus, authority over all affairs, the supreme power, Cic. Rep. 1, 26, 42: is, qui summam rerum administrabat, id. Rosc. Am. 32, 91: ad te summa solum, Phormio, rerum redit, Ter. Phorm. 2, 2, 3: ad summam rerum consulere, for the general interest, Caes. B. C. 3, 51: ad discrimen summa rerum adducta, to a general engagement, Liv. 10, 27: discrimen summae rerum, id. 10, 14: quos penes summam consilii voluit esse, cum imperii summam rex teneret, the sole command, Cic. Rep. 2, 28, 51; cf.: qui vobis summam ordinis consiliique concedunt, id. Cat. 4, 7, 15: imperii, Caes. B. G. 2, 23; id. B. C. 3, 5: quod penes eos (Bituriges), si id oppidum retinuissent, summam victoriae constare intellegebant, the whole credit of the victory, id. B. G. 7, 21; so, victoriae, id. B. C. 1, 82.—Poet.: summa ducum, Atri des, Ov. Am. 1, 9, 37.

Origins

From summus, superlative of superus (“upper, higher”).

Borrowings
  • Catalansuma
  • Englishsumma
  • GermanSumme
  • GermanSumma
  • Frenchsommefrom Old French somme
  • Frenchsomméfrom Old French somme
  • Englishsumfrom Old French somme
  • Romaniansumăfrom Old Polish suma
  • Spanishsuma
  • Albanianshumë
Balkano-Romance
  • Romaniansumă
  • Romaniansomă
  • Aromaniansumã
Ibero-Romance
  • Portuguesesomafrom Old Galician-Portuguese soma
  • Spanishsoma
  • Asturiansoma
  • Galiciansomafrom Old Galician-Portuguese soma
Italo-Romance
  • Italiansomma
  • Siciliansuma
Rhaeto-Romance
  • Friuliansume

Quick answers

What does summa mean in Latin?
summa, a noun, means “top, summit, highest point or place; the principal or main thing; sum, summary, total”.
What is the genitive of summa?
The genitive singular is summae. summa is feminine, first declension.
How do you pronounce summa?
In classical Latin, [ˈsʊm.ma]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsum.ma].