LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

ēlūdō

ēlūdō (present infinitive ēlūdere, perfect active ēlūsī, supine ēlūsum)
Classical[eːˈɫuː.doː]Ecclesiastical[eˈluː.do]

Meaning

  1. intransitiverareto finish play, cease to sport
  2. broadlytransitiveto deceive, trick, fool, cheat, frustrate, delude
  3. broadlytransitiveto escape, avoid, evade, dodge, shun, elude, foil
    Legiōnibus Rōmānīs cēdēbant in urbem; ubi abductās sēnserant legiōnēs, agrōs incursābant, bellum quiēte quiētem bellō in vicem ēlūdentēs.They would retreate from the Roman legions in the city; when they sensed the legions to be withdrawn, they would raid the countryside, evading war by peace and peace, in turn, by war.59 BCE – 17 CE, Titus Livius, Ab urbe condita libri 2.48.6
  4. broadlytransitiveto mock, jeer, banter, ridicule, make sport of
    […]; quamquam de gloria vix dicere ausim, si nos et hostes haud secus quam feminas abditos intra vallum omnibus contumeliis eludunt, et […][…] ; though I had as lief not to speak of glory, when the enemy jeers us with much abuse as if women concealing behind walls, and […]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 7.13
    Cēterum Ascyltos, intemperantis licentiae, cum omnia sublātīs manibus ēlūderet et ūsque ad lacrimās rīderet, […]When Ascylos, of an immoderate boldness, was making fun of everything and was laughing to the point of tears, […]c. 27 CE – 66 CE, Petronius, Satyricon 57.1
  5. transitiveto elude or parry an enemy's blow
    Ille prius victor stadiō quam missus abibīt; ille citō mōtū rigidōs ēlūdere caestūs, […]One will be winner in the footrace before he is given the signal to start; the other can parry the hard boxing-gloves with a quick move, […]c. 30 CE, Manilius, Astronomica 5.162–163

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ēlūdōēlūdēbamēlūdamēlūsīēlūseramēlūserō
2nd sg.ēlūdisēlūdēbāsēlūdēsēlūsistīēlūserāsēlūseris
3rd sg.ēlūditēlūdēbatēlūdetēlūsitēlūseratēlūserit
1st pl.ēlūdimusēlūdēbāmusēlūdēmusēlūsimusēlūserāmusēlūserimus
2nd pl.ēlūditisēlūdēbātisēlūdētisēlūsistisēlūserātisēlūseritis
3rd pl.ēlūduntēlūdēbantēlūdentēlūsērunt
ēlūsēre
ēlūserantēlūserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ēlūdamēlūderemēlūserimēlūsissem
2nd sg.ēlūdāsēlūderēsēlūserīsēlūsissēs
3rd sg.ēlūdatēlūderetēlūseritēlūsisset
1st pl.ēlūdāmusēlūderēmusēlūserīmusēlūsissēmus
2nd pl.ēlūdātisēlūderētisēlūserītisēlūsissētis
3rd pl.ēlūdantēlūderentēlūserintēlūsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ēlūdorēlūdēbarēlūdar
2nd sg.ēlūderis
ēlūdere
ēlūdēbāris
ēlūdēbāre
ēlūdēris
ēlūdēre
3rd sg.ēlūditurēlūdēbāturēlūdētur
1st pl.ēlūdimurēlūdēbāmurēlūdēmur
2nd pl.ēlūdiminīēlūdēbāminīēlūdēminī
3rd pl.ēlūdunturēlūdēbanturēlūdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ēlūdarēlūderer
2nd sg.ēlūdāris
ēlūdāre
ēlūderēris
ēlūderēre
3rd sg.ēlūdāturēlūderētur
1st pl.ēlūdāmurēlūderēmur
2nd pl.ēlūdāminīēlūderēminī
3rd pl.ēlūdanturēlūderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ēlūdeēlūdere
pres. 2nd pl.ēlūditeēlūdiminī
fut. 2nd sg.ēlūditōēlūditor
fut. 3rd sg.ēlūditōēlūditor
fut. 2nd pl.ēlūditōte—
fut. 3rd pl.ēlūduntōēlūduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveēlūdereēlūdī
perfect infinitiveēlūsisseēlūsum esse
future infinitiveēlūsūrum esseēlūsum īrī
present participleēlūdēns—
perfect participle—ēlūsus
ēlūsa, ēlūsā, ēlūsae, ēlūsam, ēlūsārum, ēlūsās, ēlūse, ēlūsīs, ēlūsō, ēlūsōrum, ēlūsōs
future participleēlūsūrus
ēlūsūra, ēlūsūrā, ēlūsūrae, ēlūsūram, ēlūsūrārum, ēlūsūrās, ēlūsūre, ēlūsūrī, ēlūsūrīs, ēlūsūrō, ēlūsūrōrum, ēlūsūrōs, ēlūsūrum
ēlūdendus
ēlūdundus, ēlūdenda, ēlūdendā, ēlūdendae, ēlūdendam, ēlūdendārum, ēlūdendās, ēlūdende, ēlūdendīs, ēlūdendōrum, ēlūdendōs
gerundēlūdendī, ēlūdendō, ēlūdendumsupineēlūsum, ēlūsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnibus artibus aliquem ludificari, eludere
to fool a person thoroughly.

ē-lūdo, si, sum, 3, v. n. and a.
I. *
I. Neutr., to finish play, i. e. cease to sport or roll: ipsum autem mare sic terram appetens litoribus eludit, ut, etc., Cic. N. D. 2, 39, 100 (Bait. cludit): solebat Aquilius litus ita definire, qua fluctus eluderet, id. Top. 7, 31 (al. alluderet); cf. Quint. 5, 14, 34: eludere proprie gladiatorum est cum vicerint, et eludere est finem ludo imponere, Don. ad Ter. Eun. 1, 1, 10.—
II. Act.
A. To win from one at play (very rare).—Constr. aliquem or aliquem aliquid: anulus, Quem parasitus hic te elusit, Plaut. Curc. 5, 2, 31; cf.: elusi militem in alea, id. ib. 11.— Poet., with dat.: tibi victrices ... Eludet palmas una puella tuas, will snatch away from you, Prop. 4 (5), 1, 140.—Far more freq. and class. (esp. in the transf. sense),
B. A gladiator's t. t., to elude or parry an enemy's blow: callidus emissas eludere simius hastas, Mart. 14, 202: caestus cito motu, Manil. 5, 163; cf. absol.: quasi rudibus ejus eludit oratio, Cic. Opt. Gen. 6, 17. —Poet.: vulnera, to make in vain, Ov. M. 12, 104.—
2. Transf., to delude, deceive, cheat, frustrate.
a. In gen.: aliquem, Plaut. Am. 1, 1, 109; Ter. Ph. 5, 6, 45; Cic. Div. in Caecil. 14; id. Sest. 43 fin.; * Caes. B. C. 1, 58, 1; Liv. 22, 18; 36, 45; 44, 36; Verg. A. 11, 695; Hor. S. 1, 10, 41; id. Ep. 1, 17, 18; Tib. 2, 1, 19 et saep.; cf. absol., Cic. Pis. 33, 82: manus scrutantium, Petr. 97, 4: bellum quiete, quietem bello, Liv. 2, 48; cf. pugnam, id. 27, 18: bellum metu, Tac. A. 2, 52: fidem miraculis, Liv. 26, 19: ultionem praevaricando, Tac. A. 14, 41: indicia seditionis, i. e. to invalidate, id. H. 1, 26 et saep.—
b. In partic., with the accessory notion of mockery, to mock, jeer, banter, make sport of: et vos ab illo irridemini et ipsi illum vicissim eluditis, Cic. Ac. 2, 39, 123: aliquem, id. Div. in Caecil. 7 fin.; 14; Liv. 7, 13; Tac. A. 6, 46; 16, 28 et saep.; cf. absol.: eludet, ubi te victum senserit, Ter. Eun. 1, 1, 10; Cic. Cat. 1, 1, 1; Liv. 1, 48; 2, 45; Tac. A. 2, 79 et saep.: gloriam alicujus (opp. extollere suam), Liv. 28, 44 fin.: aliquid, id. 1, 36; 6, 41; 9, 2 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinēlūdō

Latin ex- Latin lūdō Latin ēlūdō From ex- (“out of”) + lūdō (“play; trick”).

Descendants
  • Catalaneludir
  • Englishelude
  • Frenchéluder
  • Italianeludere
  • Portugueseeludir
  • Spanisheludir

Quick answers

What does ēlūdō mean in Latin?
ēlūdō, a verb, means “to finish play, cease to sport; to deceive, trick, fool, cheat, frustrate, delude; to escape, avoid, evade, dodge, shun, elude, foil”.
What are the principal parts of ēlūdō?
ēlūdō, ēlūdere, ēlūsī, ēlūsum (third conjugation).
How do you pronounce ēlūdō?
In classical Latin, [eːˈɫuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈluː.do].
Where does ēlūdō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin ēlūdō.