LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

ēlūsor

ēlūsor m (genitive ēlūsōris)
Classical[eːˈɫuː.sɔr]Ecclesiastical[eˈluː.s̬or]

Meaning

  1. Late Latintrickster, deceiver; evader, eluder
    Nec non augebat factis opprobria diris. Qui divertit iter, qua se via publica monstrat: mox perit infelix elusor luce secunda, tam quia non timuit servo maledicere Christi.Alcuinus, Vita S. Willibrodi II.XV
    At, quia sponsi Penelopes, & studiosi temporis elusores,+ tam mordicus oppositam tuentur partem, vt liceat pro lubito, quouis tempore ad quaeuis impunè abuti; ideò praedictis adhuc parumper insistendum duxi.1605, Jan David, Occasio arrepta. Neglecta.:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeēlūsorēlūsōrēs
genitiveēlūsōrisēlūsōrum
dativeēlūsōrīēlūsōribus
accusativeēlūsōremēlūsōrēs
ablativeēlūsōreēlūsōribus
vocativeēlūsorēlūsōrēs

Origins

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin ēlūsor From ēlūdō (“to trick, to deceive; to elude, to evade”) + -tor (agent-noun suffix).

Descendants
  • Italianelusore
  • Spanishelusor
  • TranslingualElusor

Quick answers

What does ēlūsor mean in Latin?
ēlūsor, a noun, means “trickster, deceiver; evader, eluder”.
What is the genitive of ēlūsor?
The genitive singular is ēlūsōris. ēlūsor is masculine, third declension.
How do you pronounce ēlūsor?
In classical Latin, [eːˈɫuː.sɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈluː.s̬or].