verbfirst conjugation
duplicō
duplicō (present infinitive duplicāre, perfect active duplicāvī, supine duplicātum)
Classical[ˈdʊ.plɪ.koː]Ecclesiastical[ˈduː.pli.ko]
Meaning
- to double, multiply by two, duplicate; repeat; enlarge, increase, exaggerate
- to double up, bow, bend something
- to double by dividing, split in two, tear
- to compound; form a bipartite word
Latīnē defined in Latin in our graded readers
double
duplicō -āre — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | duplicō | duplicābam | duplicābō | duplicāvī | duplicāveram | duplicāverō duplicārō |
| 2nd sg. | duplicās | duplicābās | duplicābis | duplicāvistī duplicāstī | duplicāverās duplicārās | duplicāveris |
| 3rd sg. | duplicat | duplicābat | duplicābit | duplicāvit | duplicāverat duplicārat | duplicāverit duplicārit |
| 1st pl. | duplicāmus | duplicābāmus | duplicābimus | duplicāvimus | duplicāverāmus | duplicāverimus duplicārimus |
| 2nd pl. | duplicātis | duplicābātis | duplicābitis | duplicāvistis duplicāstis | duplicāverātis duplicārātis | duplicāveritis duplicāritis |
| 3rd pl. | duplicant | duplicābant | duplicābunt | duplicāvērunt duplicāvēre, duplicārunt | duplicāverant duplicārant | duplicāverint duplicārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | duplicem | duplicārem | duplicāverim duplicārim | duplicāvissem duplicāssem |
| 2nd sg. | duplicēs | duplicārēs | duplicāverīs | duplicāvissēs duplicāssēs |
| 3rd sg. | duplicet | duplicāret | duplicāverit duplicārit | duplicāvisset duplicāsset |
| 1st pl. | duplicēmus | duplicārēmus | duplicāverīmus duplicārīmus | duplicāvissēmus duplicāssēmus |
| 2nd pl. | duplicētis | duplicārētis | duplicāverītis duplicārītis | duplicāvissētis duplicāssētis |
| 3rd pl. | duplicent | duplicārent | duplicāverint duplicārint | duplicāvissent duplicāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | duplicor | duplicābar | duplicābor |
| 2nd sg. | duplicāris duplicāre | duplicābāris duplicābāre | duplicāberis duplicābere |
| 3rd sg. | duplicātur | duplicābātur | duplicābitur |
| 1st pl. | duplicāmur | duplicābāmur | duplicābimur |
| 2nd pl. | duplicāminī | duplicābāminī | duplicābiminī |
| 3rd pl. | duplicantur | duplicābantur | duplicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | duplicer | duplicārer |
| 2nd sg. | duplicēris duplicēre | duplicārēris duplicārēre |
| 3rd sg. | duplicētur | duplicārētur |
| 1st pl. | duplicēmur | duplicārēmur |
| 2nd pl. | duplicēminī | duplicārēminī |
| 3rd pl. | duplicentur | duplicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | duplicā | duplicāre |
| pres. 2nd pl. | duplicāte | duplicāminī |
| fut. 2nd sg. | duplicātō | duplicātor |
| fut. 3rd sg. | duplicātō | duplicātor |
| fut. 2nd pl. | duplicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | duplicantō | duplicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | duplicāre | duplicārī |
| perfect infinitive | duplicāvisse duplicāsse | duplicātum esse |
| future infinitive | duplicātūrum esse | duplicātum īrī |
| present participle | duplicāns | — |
| perfect participle | — | duplicātus duplicāta, duplicātā, duplicātae, duplicātam, duplicātārum, duplicātās, duplicātī, duplicātōrum, duplicātōs |
| future participle | duplicātūrus duplicātūra, duplicātūrā, duplicātūrae, duplicātūram, duplicātūrārum, duplicātūrās, duplicātūre, duplicātūrī, duplicātūrīs, duplicātūrō, duplicātūrōrum, duplicātūrōs, duplicātūrum | duplicandus duplicanda, duplicandā, duplicandae, duplicandam, duplicandārum, duplicandās, duplicande, duplicandīs, duplicandōrum, duplicandōs |
gerundduplicandī, duplicandō, duplicandumsupineduplicātum, duplicātū
dū^plĭco, āvi, ātum, 1 (u long, Verg. E. 2, 67), v. a. duplex,
I. to double (class.)
I. Lit.:
numerum dierum, Cic. N. D. 1, 22; so, numerum, id. Rep. 2, 20 (twice); Caes. B. G. 4, 36, 2; Tac. H. 2, 30: modum hastae, Nep. Iphicr. 1 fin.: exercitum, Cic. Att. 5, 18, 2; cf. copias, Liv. 7, 7: fructum, Varr. R. R. 1, 69, 1; cf.: reditum pretio, Col. 12, 52, 2: rem, Pers. 6, 78: stipendium legionibus in perpetuum, Suet. Caes. 26: tributa, id. Vesp. 16: verba, i. e. to repeat, Cic. Or. 39, 135 (with iterare); id. Part. 6, 20 sq.; also, to form a bipartite word, to compound (e. g. androgynus): faciliore ad duplicanda verba Graeco sermone, Liv. 27, 11.—II. Transf.
A. (Acc. to duplex, I. B. 3.), to double, i. e. to enlarge, augment, increase:
mobilitas duplicatur, Lucr. 6, 337: duplicato ejus diei itinere, Caes. B. C. 3, 76 fin.; cf. cursu, id. ib. 3, 92, 2: et sol crescentes decedens duplicat umbras, Verg. E. 2, 67; cf. Ov. M. 11, 550: duplicata nimbo flumina, id. Am. 1, 9, 11: ut in dies magis magisque haec nascens de me duplicetur opinio, Cic. Fil. Fam. 16, 21, 2: curam, Sall. Or. Cottae, p. 245 ed. Gerl.; cf. sollicitudines, Lucei. in Cic. Fam. 5, 14, 2: bellum, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. E. 2, 67.—B. In poets and in post-Aug. prose meton. (effectu pro causa), to double up, to bow, bend a person or thing: nos duplicat timos, Naev. ap. Non. p. 487 (Trag. v. 45 Rib.):
duplicato poplite, Verg. A. 12, 927: corpus frigore, Val. Max. 5, 1, 1 ext.: virum dolore, Verg. A. 11, 645; Ov. M. 6, 293; Stat. Th. 3, 89; 6, 859.—C. To double by dividing, to split in two, tear apart, tear (late Lat.):
capillum, Cels. 7, 7, 8: vesicam, id. 7, 26, 2 fin. al.—Hence, * dū^plĭcāto, adv., twice as much: degredi, Plin. 2, 17, 14, § 76.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
duplicō āvī, ātus, āre
duplex, to double, multiply by two, repeat : numerum obsidum, Cs.: copiae duplicantur, L.: duplicato eius diei itinere, Cs.: verba. — Of words, to compound : ad duplicanda verba, L.— To double, enlarge, augment, increase : sol decedens duplicat umbras, V.: duplicata noctis imago est, O.: bellum, Ta.— To double up, bow, bend : duplicato poplite, V.: virum dolore, V.: duplicata volnere caeco, O.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin duplicō From duplex (“double, twofold”) + -ō.
Borrowings
- Catalanduplicar
- Englishduplicate
- Frenchdupliquer
- Germanduplizieren
- Italianduplicare
- Occitanduplicar
- Portugueseduplicar
- Romanianduplica
- Sardinianduplicai
- Sardinianduplicare
Balkano-Romance
- Romaniandupleca
- Romanianînduplecafrom Romanian dupleca
- Romanianînduplecarefrom Romanian dupleca
- Aromaniannduplic
- Aromaniannduplicari
Gallo-Romance
- Catalandoblegar
- Spanishdoblegarfrom Catalan doblegar
Italo-Romance
- Neapolitannduccecare
- Siciliandipricari
Rhaeto-Romance
- Friuliandopleâ
- Romanshdubalger
In English words that came into English from duplicō
- duplicateduplicātus
- duplicationduplicatio