adverb
duplicātō
duplicātō (not comparable)
Classical[dʊ.plɪˈkaː.toː]Ecclesiastical[du.pliˈkaː.to]
Meaning
- not comparabledouble, twice as much
veneris quindecies pluribus subit, rursus saturni et iovis duplicato degrediuntur, martis etiam quadruplicato.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 2.24
dū^plĭcāto, adv.,
I. twice as much, v. duplico fin.
Origins
Proto-Indo-European *-éad Proto-Italic *-ōd Latin -ō Latin duplicātō From duplicātus + -ō.
Descendants
- Englishduplicato-