verbfirst conjugation
conduplicō
conduplicō (present infinitive conduplicāre, perfect active conduplicāvī, supine conduplicātum)
Classical[kɔnˈdʊ.plɪ.koː]Ecclesiastical[konˈduː.pli.ko]
Meaning
- transitiveto double
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conduplicō | conduplicābam | conduplicābō | conduplicāvī | conduplicāveram | conduplicāverō |
| 2nd sg. | conduplicās | conduplicābās | conduplicābis | conduplicāvistī | conduplicāverās | conduplicāveris |
| 3rd sg. | conduplicat | conduplicābat | conduplicābit | conduplicāvit | conduplicāverat | conduplicāverit |
| 1st pl. | conduplicāmus | conduplicābāmus | conduplicābimus | conduplicāvimus | conduplicāverāmus | conduplicāverimus |
| 2nd pl. | conduplicātis | conduplicābātis | conduplicābitis | conduplicāvistis | conduplicāverātis | conduplicāveritis |
| 3rd pl. | conduplicant | conduplicābant | conduplicābunt | conduplicāvērunt conduplicāvēre | conduplicāverant | conduplicāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conduplicem | conduplicārem | conduplicāverim | conduplicāvissem |
| 2nd sg. | conduplicēs | conduplicārēs | conduplicāverīs | conduplicāvissēs |
| 3rd sg. | conduplicet | conduplicāret | conduplicāverit | conduplicāvisset |
| 1st pl. | conduplicēmus | conduplicārēmus | conduplicāverīmus | conduplicāvissēmus |
| 2nd pl. | conduplicētis | conduplicārētis | conduplicāverītis | conduplicāvissētis |
| 3rd pl. | conduplicent | conduplicārent | conduplicāverint | conduplicāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | conduplicor | conduplicābar | conduplicābor |
| 2nd sg. | conduplicāris conduplicāre | conduplicābāris conduplicābāre | conduplicāberis conduplicābere |
| 3rd sg. | conduplicātur | conduplicābātur | conduplicābitur |
| 1st pl. | conduplicāmur | conduplicābāmur | conduplicābimur |
| 2nd pl. | conduplicāminī | conduplicābāminī | conduplicābiminī |
| 3rd pl. | conduplicantur | conduplicābantur | conduplicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | conduplicer | conduplicārer |
| 2nd sg. | conduplicēris conduplicēre | conduplicārēris conduplicārēre |
| 3rd sg. | conduplicētur | conduplicārētur |
| 1st pl. | conduplicēmur | conduplicārēmur |
| 2nd pl. | conduplicēminī | conduplicārēminī |
| 3rd pl. | conduplicentur | conduplicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | conduplicā | conduplicāre |
| pres. 2nd pl. | conduplicāte | conduplicāminī |
| fut. 2nd sg. | conduplicātō | conduplicātor |
| fut. 3rd sg. | conduplicātō | conduplicātor |
| fut. 2nd pl. | conduplicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | conduplicantō | conduplicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | conduplicāre | conduplicārī |
| perfect infinitive | conduplicāvisse | conduplicātum esse |
| future infinitive | conduplicātūrum esse | conduplicātum īrī |
| present participle | conduplicāns | — |
| perfect participle | — | conduplicātus |
| future participle | conduplicātūrus | conduplicandus |
gerundconduplicandī, conduplicandō, conduplicandumsupineconduplicātum, conduplicātū
con-dū^plĭco, āvi, 1,
I. v. a., to double (ante-class.):
cibum, Varr. R. R. 2, 4, 15: divitias, Lucr. 3, 71: primordia rerum, id. 1, 712: quod boni promeritus fueris, conduplicaverit, * Ter. Phorm. 3, 2, 31: tenebrae conduplicantur, Pac. ap. Cic. Div. 1, 14, 24 (Trag. v. 412 Rib.).—Humorously: corpora, of a loving embrace (cf. conduplicatio), Plaut. Ps. 5, 1, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-duplicō āvī, —, āre,
to double: quod boni promeritus fueris, T.: tenebrae conduplicantur: patrimonia, Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconduplicō
Latin duplicō Latin conduplicō From con- + duplicō (“to double”).