LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

dīvidō

dīvidō (present infinitive dīvidere, perfect active dīvīsī, supine dīvīsum)
Classical[ˈdiː.wɪ.doː]Ecclesiastical[ˈdiː.vi.do]
№ 628 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to divide, separate
    dīvide et imperādivide and conquer.
  2. to distribute, apportion
  3. to distinguish as separate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ūnum in duās partēs faciō; vir lignum dīvidit.
dīvidō -ere dīvīsī — in Mille Verba, Nāvāle

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Dividere · Partiri · Dirimere · Dispertire · Distribuere

1. Dividere and dirimere mean to divide something, merely in order to break the unity of the whole, and separate it into parts, whereas partiri means to divide, in order to get the parts of the whole, and to be able to dispose of them. Hence the phrases divide et impera, and dividere sententias, but partiri prædam. 2. Divisio denotes, theoretically, the separation of a genus into its species, whereas partitio, the separation of the whole into its parts. Quintil. v. 10, 63. Cic. Top. 5. 3. Dividere refers to a whole, of which the parts are merely locally and mechanically joined, and therefore severs only an exterior connection; but dirimere refers to a whole, of which the parts organically cohere, and destroys an interior connection. Liv. xxii. 15. Casilinum urbs . . . Volturno flumine dirempta Falernum ac Campanum agrum dividit: for the separation of a city into two halves by a river, is an interior separation, whereas the separation of two neighboring districts by a city, is an exterior separation. 4. Dividere means also to separate into parts, without any accessory notion, whereas dispertire, with reference to future possessors, and distribuere, with reference to the right owners, or to proper and suitable places. (iv. 156.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dīvidōdīvidēbamdīvidamdīvīsīdīvīseramdīvīserō
2nd sg.dīvidisdīvidēbāsdīvidēsdīvīsistīdīvīserāsdīvīseris
3rd sg.dīviditdīvidēbatdīvidetdīvīsitdīvīseratdīvīserit
1st pl.dīvidimusdīvidēbāmusdīvidēmusdīvīsimusdīvīserāmusdīvīserimus
2nd pl.dīviditisdīvidēbātisdīvidētisdīvīsistisdīvīserātisdīvīseritis
3rd pl.dīviduntdīvidēbantdīvidentdīvīsērunt
dīvīsēre
dīvīserantdīvīserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dīvidamdīvideremdīvīserimdīvīsissem
2nd sg.dīvidāsdīviderēsdīvīserīsdīvīsissēs
3rd sg.dīvidatdīvideretdīvīseritdīvīsisset
1st pl.dīvidāmusdīviderēmusdīvīserīmusdīvīsissēmus
2nd pl.dīvidātisdīviderētisdīvīserītisdīvīsissētis
3rd pl.dīvidantdīviderentdīvīserintdīvīsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dīvidordīvidēbardīvidar
2nd sg.dīvideris
dīvidere
dīvidēbāris
dīvidēbāre
dīvidēris
dīvidēre
3rd sg.dīviditurdīvidēbāturdīvidētur
1st pl.dīvidimurdīvidēbāmurdīvidēmur
2nd pl.dīvidiminīdīvidēbāminīdīvidēminī
3rd pl.dīvidunturdīvidēbanturdīvidentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dīvidardīviderer
2nd sg.dīvidāris
dīvidāre
dīviderēris
dīviderēre
3rd sg.dīvidāturdīviderētur
1st pl.dīvidāmurdīviderēmur
2nd pl.dīvidāminīdīviderēminī
3rd pl.dīvidanturdīviderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dīvidedīvidere
pres. 2nd pl.dīviditedīvidiminī
fut. 2nd sg.dīviditōdīviditor
fut. 3rd sg.dīviditōdīviditor
fut. 2nd pl.dīviditōte—
fut. 3rd pl.dīviduntōdīviduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedīvideredīvidī
perfect infinitivedīvīsissedīvīsum esse
future infinitivedīvīsūrum essedīvīsum īrī
present participledīvidēns—
perfect participle—dīvīsus
dīvīsa, dīvīsā, dīvīsae, dīvīsam, dīvīsārum, dīvīsās, dīvīse, dīvīsīs, dīvīsō, dīvīsōrum, dīvīsōs
future participledīvīsūrus
dīvīsūra, dīvīsūrā, dīvīsūrae, dīvīsūram, dīvīsūrārum, dīvīsūrās, dīvīsūre, dīvīsūrī, dīvīsūrīs, dīvīsūrō, dīvīsūrōrum, dīvīsūrōs, dīvīsūrum
dīvidendus
dīvidundus, dīvidenda, dīvidendā, dīvidendae, dīvidendam, dīvidendārum, dīvidendās, dīvidende, dīvidendīs, dīvidendōrum, dīvidendōs
gerunddīvidendī, dīvidendō, dīvidendumsupinedīvīsum, dīvīsū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

partium studiis divisum esse
to be torn by faction.
Rhodanus Sequanos ab Helvetiis dividit
the Rhone. is the frontier between the Helvetii and the Sequani.
genus universum in species certas partiri et dividere (Or. 33. 117)
to analyse a general division into its specific parts.

dī-vĭdo, vīsi, vīsum, 3 (
I. perf. sync. divisse, Hor. S. 2, 3, 169), v. a. root vidh-, to part, split; Sanscr. vidhyati, to penetrate, whence vidhava; Lat. vidua.
I. To force asunder, part, separate, divide (very freq. and class.; cf.: distribuo, dispertio; findo, scindo, dirimo, divello, separo, sejungo, segrego, secerno).
A. Lit.: Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 20; and id. N. D. 3, 10: discludere mundum membraque dividere, Lucr. 5, 440; cf.: si omne animal secari ac dividi potest, nullum est eorum individuum, Cic. N. D. 3, 12: crassum aërem, id. Tusc. 1, 19 fin. (with perrumpere); cf. nubila, Hor. C. 1, 34, 6: muros, to break through, Verg. A. 2, 234: marmor cuneis, to split, Plin. 36, 5, 4, § 14; cf.: hunc medium securi, Hor. S. 1, 1, 100: mediam frontem ferro, Verg. A. 9, 751; also simply, insulam, for to divide into two parts, Liv. 24, 6.—Poet.: vagam caelo volucrem, i. e. to cleave, to shoot, Sil. 2, 90: sol ... in partes non aequas dividit orbem, Lucr. 5, 683; so Galliam in partes tres, Caes. B. G. 1, 1: vicum in duas partes flumine, id. ib. 3, 1, 6: civitatem Helvetiam in quatuor pagos, id. ib. 1, 12, 4: populum unum in duas partes, Cic. Rep. 1, 19; cf. Caes. B. G. 7, 32, 5; id. B. C. 1, 35, 3: divisi in factiones, Suet. Ner. 20 et saep.—
2. Transf.
a. For distribuere, to divide among several, to distribute, apportion: praedam, Plaut. Rud. 4, 3, 72: argentum, id. Aul. 2, 2, 3: pecudes et agros, Lucr. 5, 1109; cf. agros, Cic. Rep. 2, 18: agrum viritim, id. Brut. 14, 57; cf.: bona viritim, id. Tusc. 3, 20, 48: munera, vestem, aurum, etc., Suet. Aug. 7 et saep.: nummos in viros, Plaut. Aul. 1, 2, 30: Thracia in Rhoemetalcen inque liberos Cotyis dividitur, Tac. A. 2, 67; cf. id. ib. 3, 38. So of distributing troops in any place: equitatum in omnes partes, Caes. B. G. 6, 43, 4: exercitum omnem passim in civitates, Liv. 28, 2; cf. id. 6, 3 fin.: Romanos in custodiam civitatium, id. 43, 19; cf. id. 37, 45 fin.; cf. also: conjuratos municipatim, Suet. Caes. 14: agros viritim civibus, Cic. Rep. 2, 14; so with dat. (most freq.): agrum sordidissimo cuique, Liv. 1, 47; cf. id. 34, 32; Suet. Caes. 20 et saep.: tabellas toti Italiae, Cic. Sull. 15: praedam militibus, Sall. J. 91, 6: loca praefectis, Liv. 25, 30: duo praedia natis duobus, Hor. S. 2, 3, 169: oscula nulli, id. C. 1, 36, 6 et saep.; cf. in double construction: divisit in singulos milites trecenos aeris, duplex centurionibus, triplex equiti, Liv. 40, 59: inter participes praedam, Plaut. Pers. 5, 1, 5; so, inter se, id. Poen. 3, 5, 30; Nep. Thras. 1 fin.: per populum fumantia (liba), Ov. F. 3, 672; so, agros per veteranos, Suet. Dom. 9: dimidiam partem cum aliquo, Plaut. Aul. 4, 10, 37; so id. Am. 5, 1, 73; id. Stich. 5, 4, 15: praemia mecum, Ov. F. 4, 887.—Absol.: non divides (with dispertire), Plaut. Aul. 2, 4, 4; so Liv. 44, 45; Ov. M. 13, 102 al.—
b. In mercant. lang. like distrahere and divendere, to sell piecemeal, in parcels, to retail, Suet. Caes. 54; id. Ner. 26.—
c. In mal. part., Plaut. Aul. 2, 4, 4 Wagner; 7; cf. Petr. 11 Büch.—
B. Trop.
1. In gen.: bona tripartito, Cic. Tusc. 5, 13 fin.: annum ex aequo, Ov. M. 5, 565: horas (bucina), Luc. 2, 689: tempora curarum remissionumque, Tac. Agr. 9: dignitatem ordinum, id. A. 13, 27: et explanare ambigua, Cic. Or. 32 fin.: idem genus universum in species certas partietur et dividet, id. ib. 33, 117; cf. of logical or rhet. division, id. Fin. 2, 9, 28; Quint. 3, 6, 37 et saep.: verba, to divide at the end of the line, Suet. Aug. 87: nos alio mentes, alio divisimus aures, Cat. 62, 15; cf.: animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc, Verg. A. 4, 285.—
2. In partic.
a. Sententiam, polit. t. t., to divide the question, i. e. to take the vote separately upon the several parts of a motion or proposition: divisa sententia est postulante nescio quo, Cic. Mil. 6, 14; id. Fam. 1, 2; Plin. Ep. 8, 14, 15; Sen. Ep. 21; id. Vit. Beat. 3. The expression used in requiring this was DIVIDE, Ascon. Cic. Mil. 6, 14.—
b. (Acc. to A. 2. a.) To distribute, apportion: sic belli rationem esse divisam, ut, etc., Caes. B. C. 3, 17, 3: haec temporibus, Ter. And. 3, 1, 18; Just. Praef. § 3: ea (negotia) divisa hoc modo dicebantur, etc., Sall. C. 43, 2.—
c. Pregn., to break up, dissolve, destroy = dissolvere: nostrum concentum, Hor. Ep. 1, 14, 31: ira fuit capitalis ut ultima divideret mors, id. S. 1, 7, 13: dividitur ferro regnum, Luc. 1, 109; cf.: dividimus muros, et moenia pandimus urbis, Verg. A. 2, 234.—
d. To accompany, i. e. to share upon an instrument a song sung by a voice: grata feminis Imbelli cithara carmina divides, Hor. C. 1, 15, 15.
II. To divide, separate, part from; to remove from (class.).
A. Lit.: flumen Rhenus agrum Helvetium a Germanis dividit ... flumen Rhodanus provinciam nostram ab Helvetiis dividit, Caes. B. G. 1, 2, 3; 1, 8, 1; 5, 11, 9: Macedoniam a Thessalia, id. B. C. 3, 36, 3: Gallos ab Aquitanis, id. B. G. 1, 1, 2 al.: tota cervice desecta, divisa a corpore capita, Liv. 31, 34, 4: populum distribuit in quinque classes, senioresque a junioribus divisit, Cic. Rep. 2, 22: tam multa illa meo divisast milia lecto, Quantum, etc., Prop. 1, 12, 3; cf.: dextras miseris complexibus, Stat. Th. 3, 166: tuis toto dividor orbe rogis, Ov. Pont. 1, 9, 48: dividor (sc.: ab uxore) haud aliter, quam si mea membra relinquam, Ov. Tr. 1, 3, 73; cf. Prop. 1, 12, 10: (Italiam) Longa procul longis via dividit invia terris, separates, keeps distant, Verg. A. 3, 383; cf. id. ib. 12, 45: discedite a contactu ac dividite turbidos, Tac. A. 1, 43 fin.—
B. Trop., to separate, distinguish: legem bonam a mala, Cic. Leg. 1, 16, 44: defensionem (opp. se comitem exitii promittebat), Tac. A. 3, 15. —
2. Transf., for distinguere (II.), to distinguish, decorate, adorn (very rare): qualis gemma micat, fulvum quae dividit aurum, Verg. A. 10, 134: scutulis dividere, Plin. 8, 48, 74, § 196.—Hence, dīvīsus, a, um, P. a., divided, separated: divisior, Lucr. 4, 962.—Adv.
(a). dīvīse, distinctly, separately, Gell. 1, 22, 16; 7, 2 fin.; Tert. Carn. Chr. 13.—
(b). dīvīsim, separately, Hier. Ep. 100, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindīvidō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *dwi- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁-der. Proto-Italic *wiðō Latin *vidō Latin divido From dis- (“two, twice, double”) + *vidō (“to separate”), from Proto-Italic *wiðō, from Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁- (“to divide”) (whence vidua).

Descendants
  • Catalandividir
  • Englishdivide
  • Frenchdeviser
  • Frenchdiviser
  • Italiandividere
  • Portuguesedividir
  • Romaniandivide
  • Spanishdividir
  • Asturiandividir
  • Galiciandividir

In English words that came into English from dīvidō

  • dividedīvidō
  • divisiondivisio
  • devicedīvīsus
  • dividenddīvidendum
  • divisibledivisibilis
  • devisedevisō
  • dividualdividuus
  • dividuousdividuus
  • divisimdīvīsim

Quick answers

What does dīvidō mean in Latin?
dīvidō, a verb, means “to divide, separate; to distribute, apportion; to distinguish as separate”.
What are the principal parts of dīvidō?
dīvidō, dīvidere, dīvīsī, dīvīsum (third conjugation).
How do you pronounce dīvidō?
In classical Latin, [ˈdiː.wɪ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdiː.vi.do].
Where does dīvidō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dīvidō.
Which English words come from dīvidō?
English words that go back to Latin dīvidō include divide, dividend, division, device, divisible and dividual.