LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

dīvidia

dīvidia f (genitive dīvidiae)
Classical[dɪˈwɪ.di.a]Ecclesiastical[diˈviː.di.a]

Meaning

  1. division; discord, dissension
  2. disquiet, trouble, vexation, distress

Declension

declension
formsingularplural
nominativedīvidiadīvidiae
genitivedīvidiaedīvidiārum
dativedīvidiaedīvidiīs
accusativedīvidiamdīvidiās
ablativedīvidiādīvidiīs
vocativedīvidiadīvidiae

dīvĭdĭa, ae, f. dividus (ante-class.; most freq. in Plaut.; not found in Ter.),
I. division; hence trop.,
I. Dissension, discord: ne horum dividiae et discordiae dissipent divitias, Att. ap. Non. 101, 20 (Rib. Trag. Fragm. p. 212; cf.: dissensiones, Non.); cf.: dividiam discordiam, Paul. ex Fest. p. 70, 15.—
II. (Like the Gr. μέριμνα, from μερίς, μερίζω, to divide, qs.: affectus animum dividens diverseque trahens; cf. Ter. And. 1, 5, 25; Verg. A. 4, 285.) Care, trouble, disquiet, vexation: dividia ab dividendo dicta, quod divisio distractio est doloris, Varr. L. L. 7, 60 M.: dividias mentis conficit omnis amor, Poëta ap. Fulg. 564, 28: nam quod tibi est Aegre, idem mihi est dividiae, Plaut. Cas. 2, 2, 11; id. Bacch. 4, 6, 1; id. Stich. 1, 1, 19 (with senio, Turp. ap. Non. 96, 23; Rib. Com. Fragm. p. 92); cf. Plaut. Truc. 4, 4, 3: hujus me dividia cogit plus quam est par loqui, Att. ap. Non. 96, 21 (Rib. Trag. Fragm. p. 155): dividia est taedium, Non. ib.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindīvidia

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *dwi- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁-der. Proto-Italic *wiðō Latin *vidō Latin dīvidō Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin dīvidus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin dīvidia From dīvidus + -ia.

Quick answers

What does dīvidia mean in Latin?
dīvidia, a noun, means “division; discord, dissension; disquiet, trouble, vexation, distress”.
What is the genitive of dīvidia?
The genitive singular is dīvidiae. dīvidia is feminine, first declension.
How do you pronounce dīvidia?
In classical Latin, [dɪˈwɪ.di.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈviː.di.a].
Where does dīvidia come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dīvidia.