LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dīviduus

dīviduus (feminine dīvidua, neuter dīviduum)
Classical[diːˈwɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[diˈviː.du.us]

Meaning

  1. adjectivedivisible
  2. adjectivedivided, separated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedīviduusdīviduadīviduum
genitivedīviduīdīviduaedīviduī
dativedīviduōdīviduaedīviduō
accusativedīviduumdīviduamdīviduum
ablativedīviduōdīviduādīviduō
vocativedīviduedīviduadīviduum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedīviduīdīviduaedīvidua
genitivedīviduōrumdīviduārumdīviduōrum
dativedīviduīsdīviduīsdīviduīs
accusativedīviduōsdīviduāsdīvidua
ablativedīviduīsdīviduīsdīviduīs
vocativedīviduīdīviduaedīvidua

dīvĭdŭus, a, um, adj. id..
I. Divisible: omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est, Cic. N. D. 3, 12, 29; id. Univ. 7, 19; Col. 12, praef. 8.—
II. Divided, separated (mostly poet. and in postAug. prose): dividuom talentum faciam, Plaut. Rud. 5, 3, 53; cf. Ter. Ad. 2, 2, 33: munere, * Hor. Ep. 1, 17, 49: coma, Ov. Am. 1, 5, 10: aqua, id. F. 1, 292: equi amne, id. Am. 2, 488: luna, i. e. a half-moon, Plin. 2, 97, 99, § 215: arbores, with a parted trunk, id. 16, 30, 53, § 122: labor apium, Sen. Ep. 121 fin.: dividuum (me) tenent alter et alter amor, Ov. Am. 2, 10, 10.—
B. In the later gramm.: dividuum nomen, quod a duobus vel amplioribus ad singulos habet relationem, vel ad plures in numeros pares distributos, ut uterque, alteruter, quisque, singuli, bini, terni, centeni, Prisc. p. 581 P.

Origins

Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *dwi- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁-der. Proto-Italic *wiðō Latin *vidō Latin dīvid(ō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin dīviduus From dīvid(ō) (“divide”) + -uus.

Descendants
  • Englishdividual
  • Englishdividuous

In English words that came into English from dīviduus

  • individualindīviduālis
  • dividualdīviduus
  • dividuousdīviduus
  • individuumindīviduum

Quick answers

What does dīviduus mean in Latin?
dīviduus, a adjective, means “divisible; divided, separated”.
How do you pronounce dīviduus?
In classical Latin, [diːˈwɪ.du.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈviː.du.us].
Which English words come from dīviduus?
English words that go back to Latin dīviduus include dividual, dividuous, individual and individuum.