adjectivefirst/second-declension adjective
dīviduus
dīviduus (feminine dīvidua, neuter dīviduum)
Classical[diːˈwɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[diˈviː.du.us]
Meaning
- adjectivedivisible
- adjectivedivided, separated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dīviduus | dīvidua | dīviduum |
| genitive | dīviduī | dīviduae | dīviduī |
| dative | dīviduō | dīviduae | dīviduō |
| accusative | dīviduum | dīviduam | dīviduum |
| ablative | dīviduō | dīviduā | dīviduō |
| vocative | dīvidue | dīvidua | dīviduum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dīviduī | dīviduae | dīvidua |
| genitive | dīviduōrum | dīviduārum | dīviduōrum |
| dative | dīviduīs | dīviduīs | dīviduīs |
| accusative | dīviduōs | dīviduās | dīvidua |
| ablative | dīviduīs | dīviduīs | dīviduīs |
| vocative | dīviduī | dīviduae | dīvidua |
dīvĭdŭus, a, um, adj. id..
I. Divisible:
omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est, Cic. N. D. 3, 12, 29; id. Univ. 7, 19; Col. 12, praef. 8.—II. Divided, separated (mostly poet. and in postAug. prose):
dividuom talentum faciam, Plaut. Rud. 5, 3, 53; cf. Ter. Ad. 2, 2, 33: munere, * Hor. Ep. 1, 17, 49: coma, Ov. Am. 1, 5, 10: aqua, id. F. 1, 292: equi amne, id. Am. 2, 488: luna, i. e. a half-moon, Plin. 2, 97, 99, § 215: arbores, with a parted trunk, id. 16, 30, 53, § 122: labor apium, Sen. Ep. 121 fin.: dividuum (me) tenent alter et alter amor, Ov. Am. 2, 10, 10.—B. In the later gramm.: dividuum nomen, quod a duobus vel amplioribus ad singulos habet relationem, vel ad plures in numeros pares distributos, ut uterque, alteruter, quisque, singuli, bini, terni, centeni, Prisc. p. 581 P.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dīviduus adj.
VID-, divisible : omne animal.— Divided, separated : dividuom face (totum), divide up , T.: munus, H.: aqua, O.
Origins
Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *dwi- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁-der. Proto-Italic *wiðō Latin *vidō Latin dīvid(ō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin dīviduus From dīvid(ō) (“divide”) + -uus.
Descendants
- Englishdividual
- Englishdividuous
In English words that came into English from dīviduus
- individualindīviduālis
- dividualdīviduus
- dividuousdīviduus
- individuumindīviduum