LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

corruptiō

corruptiō f (genitive corruptiōnis)
Classical[kɔrˈrʊp.ti.oː]Ecclesiastical[korˈrup.t͡si.o]

Meaning

  1. corruption
  2. bribery
  3. corrupt state or condition

Declension

declension
formsingularplural
nominativecorruptiōcorruptiōnēs
genitivecorruptiōniscorruptiōnum
dativecorruptiōnīcorruptiōnibus
accusativecorruptiōnemcorruptiōnēs
ablativecorruptiōnecorruptiōnibus
vocativecorruptiōcorruptiōnēs

corruptĭo (conr-), ōnis,
I. f [corrumpo].
I. Act., a corrupting, spoiling, seducing: militum, bribery, Tac. A. 11, 2: judicii, Ascon. ad Cic. Verr. 1, 6, 15, p. 131 Bait. —Absol.: eo usque corruptionis provectus est, ut, etc., Tac. A. 2, 55.—
II. Pass., a corrupt condition, corruption (very rare): totius corporis, Cic. Tusc. 4, 13, 29.—
B. Trop.: opinionum, Cic. Tusc. 4, 13, 29.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin corruptiō From corrumpō + -tiō.

Descendants
  • Catalancorrupció
  • Englishcorruption
  • GermanKorruption
  • Italiancorruzione
  • Occitancorrupcion
  • Frenchcorruptionfrom Old French corruption
  • Portuguesecorrupção
  • Romaniancorupție
  • Spanishcorrupción
  • Armenianկոռուպցիա

Quick answers

What does corruptiō mean in Latin?
corruptiō, a noun, means “corruption; bribery; corrupt state or condition”.
What is the genitive of corruptiō?
The genitive singular is corruptiōnis. corruptiō is feminine, third declension.
How do you pronounce corruptiō?
In classical Latin, [kɔrˈrʊp.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [korˈrup.t͡si.o].