noun · femininethird declension
corruptiō
corruptiō f (genitive corruptiōnis)
Classical[kɔrˈrʊp.ti.oː]Ecclesiastical[korˈrup.t͡si.o]
Meaning
- corruption
- bribery
- corrupt state or condition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | corruptiō | corruptiōnēs |
| genitive | corruptiōnis | corruptiōnum |
| dative | corruptiōnī | corruptiōnibus |
| accusative | corruptiōnem | corruptiōnēs |
| ablative | corruptiōne | corruptiōnibus |
| vocative | corruptiō | corruptiōnēs |
corruptĭo (conr-), ōnis,
I. f [corrumpo].
I. Act., a corrupting, spoiling, seducing:
militum, bribery, Tac. A. 11, 2: judicii, Ascon. ad Cic. Verr. 1, 6, 15, p. 131 Bait. —Absol.: eo usque corruptionis provectus est, ut, etc., Tac. A. 2, 55.—II. Pass., a corrupt condition, corruption (very rare):
totius corporis, Cic. Tusc. 4, 13, 29.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
corruptiō (conr-) ōnis, f
corrumpo, a corrupting, bribery: militum, Ta. — Illness, unsoundness: corporis.—Fig.: opinionum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin corruptiō From corrumpō + -tiō.
Descendants
- Catalancorrupció
- Englishcorruption
- GermanKorruption
- Italiancorruzione
- Occitancorrupcion
- Frenchcorruptionfrom Old French corruption
- Portuguesecorrupção
- Romaniancorupție
- Spanishcorrupción
- Armenianկոռուպցիա