cōgitō
Meaning
- to think
Nihil agis, nihil moliris, nihil cogitas quod non ego non modo audiam sed etiam videam planeque sentiam.
You do nothing, you plan nothing, you think of nothing which I not only do not hear, but which I do not see and know every particular of.63 BCE, Cicero, Catiline Orations: - to ponder, meditate, reflect, consider (i.e. think of, about, over)
- to intend, design, purpose, plan, devise (i.e. have in mind)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mente rem vertō; antequam agis, cōgitā!animō volvō, meditorChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Cogitare · Meditari · Commentari
1. Cogitare (from the Goth. hugjan) denotes the usual activity of the mind, which cannot exist without thinking, or employing itself about something; meditari (from μέδεσθαι), the continued and intense activity of the mind, which aims at a definite result. Ter. Heaut. iii. 3, 46. Quid nunc facere cogitas? Compare this with Adelph. v. 6, 8. Meditor esse affabilis. Cic. Cat. i. 9, 22. In Tusc. iii. 6, cogitatio means little more than consciousness; whereas meditatio means speculative reflection. 2. Meditari has an intensive meaning, with earnestness, exertion, and vivacity; commentari (only in Cicero) means to reflect leisurely, quietly, and profoundly. (v. 198.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōgitō | cōgitābam | cōgitābō | cōgitāvī | cōgitāveram cōgitāram | cōgitāverō cōgitārō |
| 2nd sg. | cōgitās | cōgitābās | cōgitābis | cōgitāvistī cōgitāstī | cōgitāverās cōgitārās | cōgitāveris cōgitāris |
| 3rd sg. | cōgitat | cōgitābat | cōgitābit | cōgitāvit cōgitāt | cōgitāverat cōgitārat | cōgitāverit cōgitārit |
| 1st pl. | cōgitāmus | cōgitābāmus | cōgitābimus | cōgitāvimus cōgitāmus | cōgitāverāmus cōgitārāmus | cōgitāverimus cōgitārimus |
| 2nd pl. | cōgitātis | cōgitābātis | cōgitābitis | cōgitāvistis cōgitāstis | cōgitāverātis cōgitārātis | cōgitāveritis cōgitāritis |
| 3rd pl. | cōgitant | cōgitābant | cōgitābunt | cōgitāvērunt cōgitārunt, cōgitāvēre | cōgitāverant cōgitārant | cōgitāverint cōgitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōgitem | cōgitārem | cōgitāverim cōgitārim | cōgitāvissem cōgitāssem |
| 2nd sg. | cōgitēs | cōgitārēs | cōgitāverīs cōgitārīs | cōgitāvissēs cōgitāssēs |
| 3rd sg. | cōgitet | cōgitāret | cōgitāverit cōgitārit | cōgitāvisset cōgitāsset |
| 1st pl. | cōgitēmus | cōgitārēmus | cōgitāverīmus cōgitārīmus | cōgitāvissēmus cōgitāssēmus |
| 2nd pl. | cōgitētis | cōgitārētis | cōgitāverītis cōgitārītis | cōgitāvissētis cōgitāssētis |
| 3rd pl. | cōgitent | cōgitārent | cōgitāverint cōgitārint | cōgitāvissent cōgitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōgitor | cōgitābar | cōgitābor |
| 2nd sg. | cōgitāris cōgitāre | cōgitābāris cōgitābāre | cōgitāberis cōgitābere |
| 3rd sg. | cōgitātur | cōgitābātur | cōgitābitur |
| 1st pl. | cōgitāmur | cōgitābāmur | cōgitābimur |
| 2nd pl. | cōgitāminī | cōgitābāminī | cōgitābiminī |
| 3rd pl. | cōgitantur | cōgitābantur | cōgitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | cōgiter | cōgitārer |
| 2nd sg. | cōgitēris cōgitēre | cōgitārēris cōgitārēre |
| 3rd sg. | cōgitētur | cōgitārētur |
| 1st pl. | cōgitēmur | cōgitārēmur |
| 2nd pl. | cōgitēminī | cōgitārēminī |
| 3rd pl. | cōgitentur | cōgitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōgitā | cōgitāre |
| pres. 2nd pl. | cōgitāte | cōgitāminī |
| fut. 2nd sg. | cōgitātō | cōgitātor |
| fut. 3rd sg. | cōgitātō | cōgitātor |
| fut. 2nd pl. | cōgitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | cōgitantō | cōgitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōgitāre | cōgitārī |
| perfect infinitive | cōgitāvisse cōgitāsse | cōgitātum esse |
| future infinitive | cōgitātūrum esse | cōgitātum īrī |
| present participle | cōgitāns cōgitante, cōgitantem, cōgitantēs, cōgitantī, cōgitantia, cōgitantibus, cōgitantis, cōgitantīs, cōgitantium | — |
| perfect participle | — | cōgitātus cōgitāta, cōgitātā, cōgitātae, cōgitātam, cōgitātārum, cōgitātās, cōgitātī, cōgitātōrum, cōgitātōs |
| future participle | cōgitātūrus cōgitātūra, cōgitātūrā, cōgitātūrae, cōgitātūram, cōgitātūrārum, cōgitātūrās, cōgitātūre, cōgitātūrī, cōgitātūrīs, cōgitātūrō, cōgitātūrōrum, cōgitātūrōs, cōgitātūrum | cōgitandus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- futura non cogitare, curare
- to take no thought for the future.
in animo cogitare, Ter. Ad. 1, 1, 5: toto animo, Cic. Fam. 1, 7, 3: coepi egomet mecum Aliam rem ex aliā cogitare, Ter. Eun. 4, 2, 3; so id. ib. 4, 2, 8; 1, 1, 19; id. Ad. 5, 3, 22: placuit tum id mihi. Sic cogitabam: hic, etc., id. And. 1, 1, 83; cf. id. Eun. 1, 1, 11; 3, 3, 1; 4, 6, 21; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4: sic cogitabam! fore uti, etc., Cic. Quint. 24, 77: severā fronte curas cogitans (i. e. animo volvens), Plaut. Mil. 2, 2, 46; cf. Cic. Leg. 2, 1, 2: nec, aequum anne iniquum imperet, cogitabit, Plaut. Am. 1, 1, 19; cf. id. ib. 1, 1, 291: quid agam cogito, Ter. And. 2, 2, 21; cf. id. ib. 5, 1, 7 sq.; id. Ad. 4, 2, 30; Plaut. Merc. 2, 3, 10; Lucr. 4, 789; cf. id. 4, 782; Cic. Rab. Perd. 10, 29: ad haec igitur cogita, vel potius excogita, id. Att. 9, 6, 7.—With acc. of person: Regulum cogita, think, imagine, picture to yourself, Plin. Ep. 4, 2, 2: tamquam in eo tragoediae argumento sui oblitus tantum Catonem cogitasset, Tac. Or. 2: matrem, patrem, propinquos, Quint. Decl. 22 fin.; cf.: o felicem illum, qui non praesens tantum, sed etiam cogitatus emendat, Sen. Ep. 11, 9.—With two accs.: quem ultimae gentes castiorem non modo viderunt sed cogitaverunt? Cic. Balb. 4, 9: Scipionem, Laelium, avum, to think of, call to mind, id. Fin. 5, 1, 2: et majores et posteros cogitate, Tac. Agr. 32 fin.: si principem cogitares, Plin. Ep. 6, 31, 31: cum Persas cogitaret, Flor. 2, 8, 2; Sen. Cons. Marc. 3, 4. —postquam ad judices Ventum est, non potuit cogitata proloqui, Ter. Phorm. 2, 1, 53: so cogitata (mentis) eloqui, Cic. Brut. 72, 253: perficere, id. Deiot. 7, 21: patefacere, Nep. Paus. 3, 1: sapientium, Cic. Agr. 1, 1, 1: Naevii, id. Quint. 29, 90.—Rare in sing.: quo neque acutius ullius imperatoris cogitatum neque celerius factum usquam legimus, Nep. Dat. 6, 8.—adversus se, Suet. Caes. 75 Bremi; cf. with de aliquo: si quid amice de Romanis cogitabis, Nep. Hann. 2, 6: ut multi mihi renuntiarent... male eum de me cogitare, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 1; and absol.: male cogitantes, Cato, R. R. praef. 4; cf.: Karthagini male jam diu cogitanti bellum multo ante denuntio, Cic. Sen. 6, 18.—praedium parare, Cato, R. R. 1, 1; 3, 1; Plaut. Am. 1, 1, 163: cogitat recipere hunc in aedes, Ter. Eun. 5, 2, 58: facere, id. Heaut. 3, 3, 46: recipere me, Cic. Att. 2, 9, 4: cenare, id. ib. 4, 12, 1: uti, Hor. Ep. 1, 2, 50: ex fumo dare lucem, id. A. P. 144: deducere exercitum, Suet. Ner. 18 al.—proscriptiones et dictaturas cogitare, Cic. Cat. 2, 9, 20: caedem principis et res novas, Tac. A. 4, 28 fin.: cogitatum facinus, Suet. Tib. 19; and parricidium, id. Calig. 12: mecum rem pulcherrimam, Curt. 8, 7, 9: tantum nefas in aliquem, id. 6, 7, 30; 8, 6, 3; cf.: si qua cogitarentur, gravius adversus se, Suet. Caes. 75: quid bellicosus Cantaber et Scythes cogitet, what he plots, devises, Hor. C. 2, 11, 2; and so poet. of the (personified) wind: quid cogitet humidus Auster, Verg. G. 1, 462 Heyne.—neque jam, ut aliquid acquireret... cogitabat, Caes. B. G. 7, 59: quid... viros cogitasse arbitramur? Ut nomen suum, etc., Cic. Tusc. 1, 15, 32; Nep. Dion, 9, 2.—cogitavit etiam de Homeri carminibus abolendis, Suet. Calig. 34: de reddendā republicā, id. Aug. 28: de consciscendā morte, id. Caes. 36; id. Claud. 31: de quo, id. Caes. 9: cum spiritus coepit de exitu cogitare, Sen. Q. N. 6, 25, 1.—In epistolary style, with ellipsis, in Pompeianum cogitabam inde Aeculanum, Cic. Att. 16, 2, 4; 9, 1, 2; id. Fam. 7, 4 init.; id. Att. 2, 8, 2; 5, 15, 3.—eo die cogitabam in Anagnino, postero autem in Tusculano, Cic. Att. 12, 1, 1; cf.: ut eo die apud T. Titium in Anagnino manerem. Postridie autem in Laterio cogitabam, id. Q. Fr. 2, 5, 4 (2, 7, 1).—Hence, * utrum perturbatione aliquā animi, an consulto et cogitata fiat injuria, Cic. Off. 1, 8, 27 B. and K. (al. cogitato).—tractare rem suam, Plaut. Trin. 2, 2, 45: meditari, id. Mil. 3, 3, 69: quae vero accurate cogitateque scripsisset, Cic. Arch. 8, 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōgitō
Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₂éǵeti Proto-Italic *agō Latin agō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin agitō Latin cōgitō From con- + agitō.
- Catalancuidar
- Italiancogitare
- Italiancoitare
- Frenchcuiderfrom Old French cuidier
- Occitancoidarfrom Old Occitan cuidar
- Portuguesecuidarfrom Old Galician-Portuguese cuidar
- Spanishcuidarfrom Old Spanish cuidar
- Romaniancugeta
- Catalancogitar
- Englishcogitate
- Franco-Provençalcuidier
- Franco-Provençalcuidar
- Asturiancuidar
- Mirandesecuidar