LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōgitābundus

cōgitābundus (feminine cōgitābunda, neuter cōgitābundum)
Classical[koː.ɡɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[ko.d͡ʒi.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivethinking, thoughtful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōgitābunduscōgitābundacōgitābundum
genitivecōgitābundīcōgitābundaecōgitābundī
dativecōgitābundōcōgitābundaecōgitābundō
accusativecōgitābundumcōgitābundamcōgitābundum
ablativecōgitābundōcōgitābundācōgitābundō
vocativecōgitābundecōgitābundacōgitābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōgitābundīcōgitābundaecōgitābunda
genitivecōgitābundōrumcōgitābundārumcōgitābundōrum
dativecōgitābundīscōgitābundīscōgitābundīs
accusativecōgitābundōscōgitābundāscōgitābunda
ablativecōgitābundīscōgitābundīscōgitābundīs
vocativecōgitābundīcōgitābundaecōgitābunda

cōgĭtābundus, a, um, adj. id.,
I. thinking, thoughtful: Socrates, Gell. 2, 1, 2.

Origins

From cōgitō (“think”) + -bundus.

Descendants
  • Englishcogitabund
  • Italiancogitabondo

In English words that came into English from cōgitābundus

  • cogitabundcōgitābundus

Quick answers

What does cōgitābundus mean in Latin?
cōgitābundus, a adjective, means “thinking, thoughtful”.
How do you pronounce cōgitābundus?
In classical Latin, [koː.ɡɪ.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.d͡ʒi.taˈbun.dus].