LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

coquō

coquō (present infinitive coquere, perfect active coxī, supine coctum)
Classical[ˈkɔ.kʷoː]Ecclesiastical[ˈkɔː.kʷo]
coctus perf. pass. ptcp.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. transitiveto cook; prepare food
  2. transitiveto ripen
  3. transitiveto roast, dry

Latīnē defined in Latin in our graded readers

cibum igne parō; quod coquitur, super focum est.
coquō -ere — in Mille Verba, Cibus et Convīvium

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coquōcoquēbamcoquamcoxīcoxeramcoxerō
2nd sg.coquiscoquēbāscoquēscoxistīcoxerāscoxeris
3rd sg.coquitcoquēbatcoquetcoxitcoxeratcoxerit
1st pl.coquimuscoquēbāmuscoquēmuscoximuscoxerāmuscoxerimus
2nd pl.coquitiscoquēbātiscoquētiscoxistiscoxerātiscoxeritis
3rd pl.coquuntcoquēbantcoquentcoxērunt
coxēre
coxerantcoxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coquamcoqueremcoxerimcoxissem
2nd sg.coquāscoquerēscoxerīscoxissēs
3rd sg.coquatcoqueretcoxeritcoxisset
1st pl.coquāmuscoquerēmuscoxerīmuscoxissēmus
2nd pl.coquātiscoquerētiscoxerītiscoxissētis
3rd pl.coquantcoquerentcoxerintcoxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coquorcoquēbarcoquar
2nd sg.coqueris
coquere
coquēbāris
coquēbāre
coquēris
coquēre
3rd sg.coquiturcoquēbāturcoquētur
1st pl.coquimurcoquēbāmurcoquēmur
2nd pl.coquiminīcoquēbāminīcoquēminī
3rd pl.coquunturcoquēbanturcoquentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coquarcoquerer
2nd sg.coquāris
coquāre
coquerēris
coquerēre
3rd sg.coquāturcoquerētur
1st pl.coquāmurcoquerēmur
2nd pl.coquāminīcoquerēminī
3rd pl.coquanturcoquerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coquecoquere
pres. 2nd pl.coquitecoquiminī
fut. 2nd sg.coquitōcoquitor
fut. 3rd sg.coquitōcoquitor
fut. 2nd pl.coquitōte—
fut. 3rd pl.coquuntōcoquuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecoquerecoquī
perfect infinitivecoxissecoctum esse
future infinitivecoctūrum essecoctum īrī
present participlecoquēns—
perfect participle—coctus
cocta, coctā, coctae, coctam, coctārum, coctās, cocte, coctī, coctīs, coctō, coctōrum, coctōs
future participlecoctūruscoquendus
coquenda, coquendā, coquendae, coquendam, coquendārum, coquendās, coquende, coquendīs, coquendōrum, coquendōs
gerundcoquendī, coquendō, coquendumsupinecoctum, coctū

cŏquo, xi, ctum, 3, v. a. kindr. with Sanscr. pak; Gr. πεπ in πέπτω or πέσσω; Germ. backen; Engl. bake,
I. to cook, to prepare by cooking, to bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat (very freq. and class.).
I. Lit.: cenam, Plaut. Aul. 3, 2, 17; id. Ps. 3, 2, 7: cottidie sic cena ei coquebatur, ut, etc., Nep. Cim. 4, 3: cibum, Lucr. 5, 1102; cf. cibaria, Liv. 3, 27, 3; 29, 25, 6; 44, 32, 11; 44, 35, 13 al.: qui illa coxerat, Cic. Tusc. 5, 34, 98: quae coxerat aere cavo, Ov. M. 4, 505: dulce dedit, tostā quod coxerat ante polentā, cooked from parched malt, id. ib. 5, 450: humana exta, Hor. A. P. 186: (pavonem), id. S. 2, 2, 28: aliquid ex oleo, in oil, Cels. 5, 177; so, aliquid ex aceto, Scrib. Comp. 252. —Absol.: si nusquam coctum is, quidnam cenat Juppiter? Plaut. Ps. 3, 2, 56: in nonum diem solet ire coctum, id. Aul. 2, 4, 46; 3, 2, 15: coquendo sit faxo et molendo, Ter. Ad. 5, 3, 61.—
B. Subst.
1. coctum, i, n., cooked food: quid tu, malum, curas, utrum crudum an coctum edim? Plaut. Aul. 3, 2, 16 Ussing: ne quid in popinas cocti praeter legumina aut olera veniret, Suet. Ner. 16.— Plur.: cocta vendere, Suet. Claud. 38.—
2. cocta, ae, f., water boiled, and cooled by ice; a decoction, Mart. 2, 85, 1; cf. Plin. 19, 4, 19, § 55; Suet. Ner. 48.—
II. Transf.
A. To prepare by fire, to burn, parch, etc.: laterculos, Cato, R. R. 39, 2: calcem, id. ib. 38, 1 sq.: carbonem, id. ib. fin.: locum sol, Varr. R. R. 3, 14, 2; cf.: glaebas maturis solibus aestas, Verg. G. 1, 66: cocta ligna, dried, hardened by drying, Dig. 32, 1, 55, § 7: coctus agger, i. e. built of bricks, Prop. 3 (4), 11, 22. rosaria cocta matutino Noto, dried up, parched, id. 4 (5), 5, 62; cf.: at vos, praesentes Austri, coquite horum obsonia, Hor. S. 2, 2, 41: aurum cum plumbo, Plin. 33, 3, 19, § 60: aera fornacibus, Luc. 6, 405.—
B. To ripen, make mature: arbores sol ac luna, Varr. R. R. 1, 7, 4: uvas, id. ib. 1, 54, 1; cf. vinum, Plaut. Trin. 2, 4, 125; and: mitis vindemia, Verg. G. 2, 522: poma (with matura), Cic. Sen. 19, 71: fructus solibus, Plin. 12, 5, 11, § 23: messem, Mart. 10, 62 al.—
C. = concoquo, to digest: cibus confectus jam coctusque, Cic. N. D. 2, 55, 137; 2, 54, 136 (but in these passages Madv. ad Cic. Fin. 2, 20, 64, would read concoquo, denying that coquo ever means to digest; cf. Spald. ad Quint. 8, 4, 16); Lact. Opif. Dei, 14, 5; cf.: balineae ardentes, quibus persuasere in corporibus cibos coqui, Plin. 29, 1, 8, § 26: plerique ... bubulum coquunt, Cels. 4, 5, § 27; 4, 18, § 4.—
III. Trop. (in the poets and prose writers after the Aug. per.).
A. To elaborate something in mind, to consider, to think, meditate upon, contrive, plan: quicquid est, incoctum non expromet; bene coctum dabit, Plaut. Mil. 2, 2, 55: bene cocto, condito, sermone bono, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1; cf. Cic. Fin. 2, 8, 25; cf.: consilia secreto, Liv. 2, 36, 2: bellum, id. 8, 3, 2: trucem invidiam, Stat. Th. 2, 300: iras cum fraude, Sil. 7, 403: Latio extrema coepta, id. 10, 431.—
B. To vex, harass, torment, disturb the mind: egomet me coquo et macero et defetigo, Plaut. Trin. 2, 1, 3: si quid ego adjuero curamve levasso, quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1; cf.: si sollicitudo oratorem macerat et coquit, Quint. 12, 10, 77: quos ira metusque coquebat, Sil. 14, 103: quam ... Femineae ardentem curaeque iraeque coquebant, Verg. A. 7, 345.—Hence, Ital. cuocere; Fr. cuire.—Hence, coctus, a, um, P. a. (acc. to III. A. supra), well considered, well digested: bene coctus sermo, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1.—Transf., of persons: hodie juris coctiores non sunt, qui lites creant. Quam, etc. (alluding to the double meaning of jus), better skilled in, etc., Plaut. Poen. 3, 2, 9.

Origins

From earlier *quoquō, from Proto-Italic *kʷekʷō, from Proto-Indo-European *pékʷeti by /*p - *kʷ/ assimilation (compare quīnque, from *pénkʷe), from *pekʷ- (“to cook, become ripe”). Cognate with Sanskrit पचति (pácati), Avestan 𐬞𐬀𐬗𐬀𐬌𐬙𐬌 (pacaⁱti), Ancient Greek πέσσω (péssō), Tocharian B päk-, Proto-Slavic *peťi, Albanian pjek.

In English words that came into English from coquō

  • kitchencocīna
  • currycoquō
  • concoctionconcoctiō
  • concoctconcoquō
  • decoctiondecoctiō
  • precociouspraecox
  • ricottarecoctus
  • coctilecoctilis
  • decoctdēcoquō
  • quittercoctura
  • quittorcoctura
  • coctioncoctiō
  • recoctrecoctus

Quick answers

What does coquō mean in Latin?
coquō, a verb, means “to cook; prepare food; to ripen”.
What are the principal parts of coquō?
coquō, coquere, coxī, coctum (third conjugation).
How do you pronounce coquō?
In classical Latin, [ˈkɔ.kʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔː.kʷo].
Which English words come from coquō?
English words that go back to Latin coquō include curry, concoct, ricotta, coctile, decoct and quitter.