LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumvolvō

circumvolvō (present infinitive circumvolvere, perfect active circumvolvī, supine circumvolūtum)
Classical[kɪr.kʊmˈwɔɫ.woː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvɔl.vo]

Meaning

  1. to roll oneself around; revolve, wind or twine around
  2. to cause to roll or revolve around

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumvolvōcircumvolvēbamcircumvolvamcircumvolvīcircumvolveramcircumvolverō
2nd sg.circumvolviscircumvolvēbāscircumvolvēscircumvolvistīcircumvolverāscircumvolveris
3rd sg.circumvolvitcircumvolvēbatcircumvolvetcircumvolvitcircumvolveratcircumvolverit
1st pl.circumvolvimuscircumvolvēbāmuscircumvolvēmuscircumvolvimuscircumvolverāmuscircumvolverimus
2nd pl.circumvolvitiscircumvolvēbātiscircumvolvētiscircumvolvistiscircumvolverātiscircumvolveritis
3rd pl.circumvolvuntcircumvolvēbantcircumvolventcircumvolvērunt
circumvolvēre
circumvolverantcircumvolverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumvolvamcircumvolveremcircumvolverimcircumvolvissem
2nd sg.circumvolvāscircumvolverēscircumvolverīscircumvolvissēs
3rd sg.circumvolvatcircumvolveretcircumvolveritcircumvolvisset
1st pl.circumvolvāmuscircumvolverēmuscircumvolverīmuscircumvolvissēmus
2nd pl.circumvolvātiscircumvolverētiscircumvolverītiscircumvolvissētis
3rd pl.circumvolvantcircumvolverentcircumvolverintcircumvolvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumvolvorcircumvolvēbarcircumvolvar
2nd sg.circumvolveris
circumvolvere
circumvolvēbāris
circumvolvēbāre
circumvolvēris
circumvolvēre
3rd sg.circumvolviturcircumvolvēbāturcircumvolvētur
1st pl.circumvolvimurcircumvolvēbāmurcircumvolvēmur
2nd pl.circumvolviminīcircumvolvēbāminīcircumvolvēminī
3rd pl.circumvolvunturcircumvolvēbanturcircumvolventur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumvolvarcircumvolverer
2nd sg.circumvolvāris
circumvolvāre
circumvolverēris
circumvolverēre
3rd sg.circumvolvāturcircumvolverētur
1st pl.circumvolvāmurcircumvolverēmur
2nd pl.circumvolvāminīcircumvolverēminī
3rd pl.circumvolvanturcircumvolverentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumvolvecircumvolvere
pres. 2nd pl.circumvolvitecircumvolviminī
fut. 2nd sg.circumvolvitōcircumvolvitor
fut. 3rd sg.circumvolvitōcircumvolvitor
fut. 2nd pl.circumvolvitōte—
fut. 3rd pl.circumvolvuntōcircumvolvuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumvolverecircumvolvī
perfect infinitivecircumvolvissecircumvolūtum esse
future infinitivecircumvolūtūrum essecircumvolūtum īrī
present participlecircumvolvēns—
perfect participle—circumvolūtus
circumvolūta, circumvolūtā, circumvolūtae, circumvolūtam, circumvolūtārum, circumvolūtās, circumvolūte, circumvolūtī, circumvolūtīs, circumvolūtō, circumvolūtōrum, circumvolūtōs
future participlecircumvolūtūrus
circumvolūtūra, circumvolūtūrā, circumvolūtūrae, circumvolūtūram, circumvolūtūrārum, circumvolūtūrās, circumvolūtūre, circumvolūtūrī, circumvolūtūrīs, circumvolūtūrō, circumvolūtūrōrum, circumvolūtūrōs, circumvolūtūrum
circumvolvendus
circumvolvenda, circumvolvendā, circumvolvendae, circumvolvendam, circumvolvendārum, circumvolvendās, circumvolvende, circumvolvendīs, circumvolvendōrum, circumvolvendōs
gerundcircumvolvendī, circumvolvendō, circumvolvendumsupinecircumvolūtum, circumvolūtū

circum-volvo, no
I. perf., vŏlūtum, 3, v. a., only with se or mid., to roll one's self around, to roll round, revolve, wind, or twine around (prob. not ante-Aug.): aliquid or alicui rei: magnum sol circumvolvitur annum, Verg. A. 3, 284: rota perpetuum circumvolvitur axem, Ov. M. 15, 522 Merkel: herba arboribus circumvolvens se, Plin. 16, 44, 92, § 244: serpentes circumvolutae sibi ipsae, id. 10, 62, 82, § 169; 11, 37, 88, § 217; Vitr. 10, 6, 2; Gell. 11, 9, 1.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *welH-der. Proto-Italic *wolwō Latin volvō Latin circumvolvō From circum- (“around”) + volvō (“roll”).

Descendants
  • Englishcircumvolve
  • Englishcircumvolute
  • Portuguesecircunvolver

In English words that came into English from circumvolvō

  • circumvolvecircumvolvere

Quick answers

What does circumvolvō mean in Latin?
circumvolvō, a verb, means “to roll oneself around; revolve, wind or twine around; to cause to roll or revolve around”.
What are the principal parts of circumvolvō?
circumvolvō, circumvolvere, circumvolvī, circumvolūtum (third conjugation).
How do you pronounce circumvolvō?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈwɔɫ.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈvɔl.vo].