cibus
Meaning
- masculinefood, fodder
Nōn prōdest cibus nec corporī accēdit quī statim sūmptus ēmittitur.
Food provides no benefit nor joins with the body if it is immediately expelled.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.2.3 - masculinenourishment, sustenance
- masculinemetonymicallymeal
Latīnē defined in Latin in our graded readers
id quod edimus: pānis, māla, carō; sine cibō vīvere nōn possumus.id quod edimusquod editur, alimentumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Alimenta · Penus · Cibus · Esca · Edulia · Cibare · Pascere
1. Alimenta and penus are victuals in general, meat and drink; alimenta, mostly with reference to the wants of an individual; penus, to the wants of a whole family. Cibus and esca denote ‘food,’ in opposition to drink. Cic. Fin. i. 11, and ii. 28. Cibus (from γεύω, to chew), natural food, as a means of nourishment; esca (from ἔδω), ‘the food’ that is artificially prepared as a dish. Hence cibus denotes the food of brutes also; but esca, only a bait, prepared as it were like a dish, and set before them. Cic. N. D. ii. 47. Animalia cibum partim dentibus capessunt: compare this with ii. 23. Dii nec escis nec potionibus vescuntur. 2. Cibaria are the most general and usual sorts of food; edulia are savory and select sorts of food. Suet. Tib. 46. Comites nunquam salario, cibariis tantum sustentavit; compare with Cal. 40. Pro eduliis certum statumque exigebatur. 3. Cibare means to feed with one’s hand, as nurses, etc.; pascere (from πάσασθαι), only to give out food, as a feeder or master. Suet. Tib. 72. Draconem manu sua cibaturus; compare with Vesp. 18. Sineret se plebeculam pascere. (v. 192.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cibus | cibī |
| genitive | cibī | cibōrum |
| dative | cibō | cibīs |
| accusative | cibum | cibōs |
| ablative | cibō | cibīs |
| vocative | cibe | cibī |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- cibus delicatus
- delicacies.
- cibo se abstinere
- to abstain from all nourishment.
- cibum sumere, capere
- to take food.
- cibum concoquere, conficere
- to digest food.
- multi cibi esse, edacem esse
- to be a great eater.
- cibum apponere, ponere alicui
- to set food before a person.
- corpus curare (cibo, vino, somno)
- to refresh oneself, minister to one's bodily wants.
- famem sitimque depellere cibo et potione
- to allay one's hunger, thirst.
1 more phrases
- tantum cibi et potionis adhibere quantum satis est
- to take only enough food to support life.
opp. potio, Cic. Fin. 1, 11, 37; cf. id. N. D. 2, 54, 136; so, cibus potusque, Tac. A. 13, 16: cibus et vinum, Cic. Div. 1, 29, 60; Juv. 10, 203: unda cibusque, Ov. M. 4, 262): cibum capere, Plaut. Trin. 4, 2, 60; Ter. Eun. 2, 3, 77: petere, id. ib. 3, 2, 38; id. Heaut. 5, 2, 25: capessere (of animals), Cic. N. D. 2, 47, 122: sumere, Nep. Att. 21, 6; Plin. 30, 5, 12, § 36: tantum cibi et potionis adhibendum, etc., Cic. Sen. 11, 36: digerere, Quint. 11, 2, 35; cf. id. 11, 3, 19: coquere, Varr. R. R. 2, 10, 7: concoquere, Cic. Fin. 2, 20, 64: mandere, id. N. D. 2, 54, 134: cibos suppeditare, id. Leg. 2, 27, 67: (Cleanthes) negat ullum esse cibum tam gravem, quin is die et nocte concoquatur, id. N. D. 2, 9, 24; cf.: suavissimus et idem facillimus ad concoquendum, id. Fin. 2, 20, 64: flentes orabant, ut se cibo juvarent, Caes. B. G. 7, 78 fin.: cibus animalis, the means of nourishment in the air, Cic. N. D. 2, 55, 136: cibi bubuli, Varr. R. R. 2, 11, 3; 1, 23, 2: cibus erat caro ferina, Sall. J. 18, 1: cum tenues hamos abdidit ante cibus, the bait, Tib. 2, 6, 24; Ov. M. 8, 856; 15, 476.—quasi quidam humanitatis cibus, Cic. Fin. 5, 19, 54: cibus furoris, Ov. M. 6, 480: causa cibusque mali, id. R. Am. 138.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Of unknown origin. Perhaps borrowed from Ancient Greek κίβος (kíbos, “box, chest”) / κίβισις (kíbisis, “pouch”).
- Sardinianchibu
- Sardinianchivu
- Sardinianchiu
- Sardiniancriu
- Sardiniancria
- Sardinianciu
- Sardiniangiu
- Italiancibo
- Portuguesecibo
- Romaniancib
- Spanishcibo
- Portuguesecevo
- Spanishcebo
- Asturiancebu
- Galiciancebo
- Italiancivo
- Neapolitancivo
- Siciliancivu
In English words that came into English from cibus
- cibophobiacibus
- precibalcibus
- cibariouscibarius
- cibationcibatio