noun · neuterthird declension
certāmen
certāmen n (genitive certāminis)
Classical[kɛrˈtaː.mɛn]Ecclesiastical[t͡ʃerˈtaː.men]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- A contest, race, struggle, strife.
- A battle, engagement, combat.
certa bonum certamen
fight the good fightLate 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, I Timotheum 6:12, page 1836: - An object contended for, prize.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in quō duo plūrēsve dē victōriā pugnant.certāmen -inis n — in Mille Verba, ch. Lūdī et Ōtium
contentiō dē victōriācertāmen -inis (n) — in Aeneis, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | certāmen | certāmina |
| genitive | certāminis | certāminum |
| dative | certāminī | certāminibus |
| accusative | certāmen | certāmina |
| ablative | certāmine | certāminibus |
| vocative | certāmen | certāmina |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- certamen partium
- party-strife.
- certamina gymnica
- gymnastic contests.
- certamen singulare
- single combat.
- in certamen descendere
- to engage in the fight.
- povocare aliquem ad certamen singulare
- to challenge some one to single combat.
certāmen, ĭnis, n. id.,
I. a contest, struggle, strife, whether friendly or hostile, physical or intellectual; most freq. of a pugilistic contest of any kind; but also of contention in war.
I. A contest, struggle in games or otherwise.
A. Lit.:
videmusne apud quos eorum ludorum, qui gymnici nominantur, magnus honos sit, nullum ab iis, qui in id certamen descendant, devitari dolorem? Cic. Tusc. 2, 26, 62; cf. id. de Or. 2, 78, 317: Hac celebrata tenus sancto certamina patri, Verg. A. 5, 603; cf. Ov. M. 1, 446: luctandi, Quint. 12, 2, 12: saliendi, id. 10, 3, 6: citharoedorum, id. 4, 1, 2: sacra, id. 2, 8, 7 Spald.: quinquennale triplex, musicum, gymnicum, equestre, Suet. Ner. 12; cf. id. Vit. 4; id. Dom. 4: bijugum, Verg. A. 5, 144: quadrigarum, Suet. Claud. 21: pedum, Ov. M. 12, 304: cursus, id. ib. 7, 792; 10, 560: disci, id. ib. 10, 177: Veneris, id. Am. 2, 10, 29 et saep.—2. Meton., poet., the object contended for, the prize, Ov. M. 13, 129:
pecoris magistris Velocis jaculi certamina ponit in ulmo, Verg. G. 2, 530 Heyne.—B. Trop., a rivalry, contest, struggle, emulation, etc.:
certamen honestum (Stoicorum et Peripateticorum), Cic. Fin. 2, 21, 68: est mihi tecum pro aris et focis certamen, id. N. D. 3, 40, 94: est alicui certamen cum aliquo de principatu, Nep. Them. 6, 3: certamen honoris et gloriae. Cic. Lael. 10, 34; cf. id. Off. 1, 12, 38; Sall. J. 41, 2; Quint. 10, 5, 5: bona ratio cum perditā confligit. In ejus modi certamine ac proelio, Cic. Cat. 2, 11, 25: pugna forensium certaminum, id. 5, 12, 22: eloquentiae inter juvenes, Quint. 2, 17, 8: verborum linguaeque, Liv. 10, 22, 6: laboris ac periculi, id. 28, 19, 14: amicitiae, benevolentiae, id. 37, 53, 7: bonae artis ac virtutis, id. 37, 54, 19: irarum, id. 1, 7, 2; cf. id. 3, 39, 3: conferendi (pecuniam), id. 4, 60, 8: patrum animos certamen regni ac cupido versabat, id. 1, 17, 1; cf. id. 21, 31, 6: leti (inter mulieres Indas), Prop. 3 (4), 13, 19. diu magnum inter mortales certamen fuit, vine corporis an virtute animi, etc., Sall. C. 1, 5; cf. Tib. 4, 1, 37.—Rarely with gen. of adversary: si in virtutis certamen venerint ( = cum virtute), Cic. Fin. 5, 24, 71 Madv. ad loc.—Poet.: mite vini, a drinking bout, Tib. 3, 6, 11.—Also poet.: certamina ponere, syn. with certamina instituere = ἀγῶνα προτιθέναι, to order, arrange a fight or contest, Verg. A. 5, 66; 8, 639; cf. id. G. 2, 530 Wagn.—Of inanimate things: Arboribusque datumst variis exinde per auras Crescendi magnum inmissis certamen habenis, Lucr. 5, 787.—II. Esp., a military strife, battle, engagement, contest, fight, combat.
A. Subject. (diff. from the objective; cf.:
proeliam, pugna, bellum, etc.): horrida Romuleum certamina pango duellum, Enn. Ann. 1, 1; 1, 476; 2, 6; 5, 1295; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2; Lucr. 4, 844; Ov. M. 12, 180; Liv. 36, 19, 13: aeterno certamine proelia pugnasque edere, Lucr. 2, 117: fit proelium acri certamine, Hirt. B. G. 8, 28; cf.: proelii certamen, id. B. Alex. 16: certamine, with zeal, emulously, earnestly, Verg. A. 5, 197; Curt. 9, 4; Sil. 10, 536; cf.: nec magni certaminis ea dimicatio fuit, not severe, Liv. 21, 60, 7. —B. Object., = proelium, pugna, etc.:
vario certamine pugnatum est, Caes. B. C. 1, 46: erat in celeritate omne positum certamen, utri, etc., id. ib. 1, 70: bella atque certamina, Sall. C. 33, 5: ubi res ad certamen venit, id. J. 13, 4: in certamine ipso, Liv. 2, 44, 11: navalia, a naval engagement, sea-fight, id. 31, 14, 4: classicum, Vell. 2, 85, 2: saevit medio in certamine Mavors, Verg. A. 8, 700 et saep.—Hence. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
certāmen inis, n
certo, a decisive contest, measuring of forces, struggle, strife, dispute, dissension, rivalry, competition: inter clarissimos duces: de urbis possessione: cum alqo: regni, L.: nostrum: certamina domi finita, civil dissensions, L.: inter mortalīs vine an virtute, etc., S.: certamina divitiarum, H. — A battle, fight, struggle, combat, engagement: ubi res ad certamen venit, S.: in certamine ipso, L.: medio in certamine, V.: ita vario certamine pugnatum est, such were the changing aspects of the battle, Cs.: humanum, between men, L.: pari certamine geri, with equal numbers, Cs.: pugnae, O.: navale, V.: non temptato certamine, L.: me in certamina poscere, challenge, V. — A trial, race, match, contest, struggle: gladiatorium: Instituit celebri certamine ludos, O.: celebrata sancto certamina patri, V.: cursūs, O.: equus certamine primus, H.: ponam certamina classis, make a match, V.: Velocis iaculi certamina ponit, V.—Meton., rivalry, competition, emulation, ambition, zeal: honoris et gloriae: pugna mediocri certamine commissa: olli certamine summo Procumbunt, V.: magni certaminis dimicatio, L.—A prize: tanti certaminis heres, O.
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin certāmen From certō (“struggle, contend”) + -men (noun-forming suffix).
Descendants
- Catalancertamen
- Englishcertamen
- Italiancertame
- Portuguesecertame
- Spanishcertamen