LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

certātim

certātim (not comparable)
Classical[kɛrˈtaː.tĩː]Ecclesiastical[t͡ʃerˈtaː.tim]

Meaning

  1. not comparableearnestly, eagerly
    certātim ōrnābant omnēs hērōida dīvīeagerly all the divine ones were adorning the heroine.70 BCE – 19 BCE, Vergilius, Catalepton 9.22
  2. not comparablewith rivalry, in competition

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quasi in certāmine
certātim — in Epistulae, ch. 10

certātim, adv. certatus, 2. certo,
I. emulously, earnestly, eagerly (class. in prose and poetry): certatim de alicujus salute dicere, Cic. Sest. 34, 74; Liv. 1, 54, 3: mulieres puerique saxa et alia... certatim mittere, Sall. J. 67, 1: certatim alter alteri obstrepere, Liv. 1, 40, 6: hoc Cicero atque Asinius certatim sunt usi, * Quint. 6, 1, 21: currere, Cic. Phil. 2, 46, 118: ascendere, Liv. 26, 44, 9: exsurgere, Tac. A. 3, 65: erumpere curiā, id. ib. 12, 7: amare aliquem, * Plin. Ep. 2, 9, 5; cf. Suet. Aug. 100; id. Tib. 70; id. Calig. 57; id. Ner. 7; id. Vit. 15; and in poetry, * Cat. 64, 392; Verg. G. 1, 385; 4, 38; id. A. 3, 290; 5, 778; 7, 146; * Hor. S. 1, 5, 17; Ov. M. 3, 244; 12, 241; Stat. S. 3, 1, 179 al.

Origins

Proto-Indo-European *-tim Proto-Italic *-tim Latin -tim Latin certātim From certō (“contend, strive”) + -tim (“adverbial marker”).

Quick answers

What does certātim mean in Latin?
certātim, a adverb, means “earnestly, eagerly; with rivalry, in competition”.
How do you pronounce certātim?
In classical Latin, [kɛrˈtaː.tĩː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃerˈtaː.tim].