noun · femininethird declension
aurūgō
aurūgō f (genitive aurūginis)
Classical[au̯ˈruː.ɡoː]Ecclesiastical[au̯ˈruː.ɡo]
Meaning
- jaundice
- broadlysickly look, paleness
- mildew
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aurūgō | aurūginēs aurīginēs |
| genitive | aurūginis aurīginis | aurūginum aurīginum |
| dative | aurūginī aurīginī | aurūginibus aurīginibus |
| accusative | aurūginem aurīginem | aurūginēs aurīginēs |
| ablative | aurūgine aurīgine | aurūginibus aurīginibus |
| vocative | aurūgō | aurūginēs aurīginēs |
aurūgo, ĭnis,
I. f [aurum].
I. The jaundice (from its color), Isid. Orig. 4, 8, 13:
aurugo, quam quidam regium, quidam arquatum morbum vocant, Scrib. Comp. 110; 127; App. Herb. 85; cf. Apul. Orth. § 41; hence, sickly look, paleness, Vulg Jer. 30, 6.—II. Of plants, mildew, Vulg. 2 Par. 6, 28; ib. Amos, 4, 9.
Origins
From aurum (“gold”) + -ūgō. Perhaps related to Old Armenian աւր (awr).