noun · masculinethird declension
aurifex
aurifex m (genitive aurificis)
Classical[ˈau̯.rɪ.fɛks]Ecclesiastical[ˈaːu̯.ri.feks]
Meaning
- masculinegoldsmith
Acus vocatur cum per se pisitur spica tantum aurificum ad usus.
When the beard is ground by itself, without the grain, the result is known as acus, but it is only used by goldsmiths.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 18.23
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aurifex | aurificēs |
| genitive | aurificis | aurificum |
| dative | aurificī | aurificibus |
| accusative | aurificem | aurificēs |
| ablative | aurifice | aurificibus |
| vocative | aurifex | aurificēs |
aurĭfex, fĭcis, m. aurum-facio,
I. a worker in gold, goldsmith, Plaut. Aul. 3, 5, 34; id. Men. 3, 3, 2; 4, 3, 8; Varr. L. L. 8, § 68 Müll.; Cic. Verr. 2, 4, 25; id. de Or. 2, 38, 159; Vulg. 2 Esdr. 3, 8; 3, 30; ib. Isa. 40, 19; 46, 6 al.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aurifex icis, m
aurum + FAC-, a goldsmith.
Origins
Proto-Indo-European *h₂ews-der. Proto-Italic *auzom Latin aurum Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-faks Latin -fex Latin aurifex From aurum (“gold”) + -fex (“suffix representing a maker or producer”).
Borrowings
- Catalanorífex
- Englishaurifex
- Portugueseaurífice
- Spanishorífice
- Old Italianorifice
- Sicilianaurifichi
Italo-Romance
- Italianorefice
- Italianorafo
- Italianorfo
- Neapolitanrofece
Ibero-Romance
- Portugueseourivesfrom Old Galician-Portuguese ourivez
- Spanishoribefrom Old Spanish orebze
- Spanishorebcefrom Old Spanish orebze
- Mirandeseouribeiro
- Galicianourivefrom Old Galician-Portuguese ourivez
Padanian
- Emilianuràvvṡ
- Romanshuraisfrom Lombard orees
- Friulianorezifrom Venetan orexe
Southern Gallo-Romance
- Old Occitanaurevelhier
- Old Occitandaurezí