noun · masculinesecond declension
aurilegulus
aurilegulus m (genitive aurilegulī)
Classical[au̯.rɪˈɫɛ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[au̯.riˈlɛː.ɡu.lus]
Meaning
- masculineA gold-picker, gold-collector.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aurilegulus | aurilegulī |
| genitive | aurilegulī | aurilegulōrum |
| dative | aurilegulō | aurilegulīs |
| accusative | aurilegulum | aurilegulōs |
| ablative | aurilegulō | aurilegulīs |
| vocative | aurilegule | aurilegulī |
aurĭlĕgŭlus, i, m. aurum-lego,
I. a gold-picker, gold-collector, Cod. Th. 11, 19, 9; Paul Nol. Carm. 17 ad Nic. 269.
Origins
Proto-Indo-European *h₂ews-der. Proto-Italic *auzom Latin aurum Latin legō Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin legulus Latin aurilegulus From aurum (“gold”) + legulus (“gatherer, collector”).