verbfirst conjugation
annihilō
annihilō (present infinitive annihilāre, perfect active annihilāvī, supine annihilātum)
Classical[anˈni.(ɦ)ɪ.ɫoː]Ecclesiastical[anˈniː.ki.lo]
annihilātor 2nd sg. fut. pass. imper.; 3rd sg. fut. pass. imper.
Meaning
- Late Latintransitiveto bring to nothing, annihilate, obliterate, destroy utterly, benothing
- Medieval Latintransitiveto annul, invalidate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annihilō | annihilābam | annihilābō | annihilāvī | annihilāveram | annihilāverō annihilārō |
| 2nd sg. | annihilās | annihilābās | annihilābis | annihilāvistī annihilāstī | annihilāverās annihilārās | annihilāveris |
| 3rd sg. | annihilat | annihilābat | annihilābit | annihilāvit | annihilāverat annihilārat | annihilāverit annihilārit |
| 1st pl. | annihilāmus | annihilābāmus | annihilābimus | annihilāvimus | annihilāverāmus | annihilāverimus annihilārimus |
| 2nd pl. | annihilātis | annihilābātis | annihilābitis | annihilāvistis annihilāstis | annihilāverātis annihilārātis | annihilāveritis annihilāritis |
| 3rd pl. | annihilant | annihilābant | annihilābunt | annihilāvērunt annihilāvēre, annihilārunt | annihilāverant annihilārant | annihilāverint annihilārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annihilem | annihilārem | annihilāverim annihilārim | annihilāvissem annihilāssem |
| 2nd sg. | annihilēs | annihilārēs | annihilāverīs | annihilāvissēs annihilāssēs |
| 3rd sg. | annihilet | annihilāret | annihilāverit annihilārit | annihilāvisset annihilāsset |
| 1st pl. | annihilēmus | annihilārēmus | annihilāverīmus annihilārīmus | annihilāvissēmus annihilāssēmus |
| 2nd pl. | annihilētis | annihilārētis | annihilāverītis annihilārītis | annihilāvissētis annihilāssētis |
| 3rd pl. | annihilent | annihilārent | annihilāverint annihilārint | annihilāvissent annihilāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | annihilor | annihilābar | annihilābor |
| 2nd sg. | annihilāris annihilāre | annihilābāris annihilābāre | annihilāberis annihilābere |
| 3rd sg. | annihilātur | annihilābātur | annihilābitur |
| 1st pl. | annihilāmur | annihilābāmur | annihilābimur |
| 2nd pl. | annihilāminī | annihilābāminī | annihilābiminī |
| 3rd pl. | annihilantur | annihilābantur | annihilābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | annihiler | annihilārer |
| 2nd sg. | annihilēris annihilēre | annihilārēris annihilārēre |
| 3rd sg. | annihilētur | annihilārētur |
| 1st pl. | annihilēmur | annihilārēmur |
| 2nd pl. | annihilēminī | annihilārēminī |
| 3rd pl. | annihilentur | annihilārentur |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | annihilā | annihilāre |
| pres. 2nd pl. | annihilāte | annihilāminī |
| fut. 2nd sg. | annihilātō | annihilātor |
| fut. 3rd sg. | annihilātō | annihilātor |
| fut. 2nd pl. | annihilātōte | — |
| fut. 3rd pl. | annihilantō | annihilantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | annihilāre | annihilārī |
| perfect infinitive | annihilāvisse annihilāsse | annihilātum esse |
| future infinitive | annihilātūrum esse | annihilātum īrī |
| present participle | annihilāns | — |
| perfect participle | — | annihilātus annihilāta, annihilātā, annihilātae, annihilātam, annihilātārum, annihilātās, annihilātī, annihilātōrum, annihilātōs |
| future participle | annihilātūrus annihilātūra, annihilātūrā, annihilātūrae, annihilātūram, annihilātūrārum, annihilātūrās, annihilātūre, annihilātūrī, annihilātūrīs, annihilātūrō, annihilātūrōrum, annihilātūrōs, annihilātūrum | annihilandus annihilanda, annihilandā, annihilandae, annihilandam, annihilandārum, annihilandās, annihilande, annihilandīs, annihilandōrum, annihilandōs |
gerundannihilandī, annihilandō, annihilandumsupineannihilātum, annihilātū
an-nĭhĭlo (adn-), āre, v. a.,
I. to bring to nothing, to annihilate; introd. by Jerome: nullificāsti seu adnihilāsti vel adnullāsti, Hier Ep. 135 fin.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinannihilō
Latin nihil Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin annihilō From ad- + nihil (“nothing”) + -ō.
Descendants
- Catalananihilar
- Englishannihilate
- Frenchannihiler
- Germanannihilieren
- Italianannichilire
- Portugueseaniquilar
- Romaniananihila
- Spanishaniquilar
- Galiciananiquilar
- Russianаннигилировать