verbfirst conjugation
annūllō
annūllō (present infinitive annūllāre, perfect active annūllāvī, supine annūllātum)
Classical[anˈnuːl.loː]Ecclesiastical[anˈnul.lo]
Meaning
- EcclesiasticalLatinto annihilate, annul
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūllō | annūllābam | annūllābō | annūllāvī | annūllāveram | annūllāverō |
| 2nd sg. | annūllās | annūllābās | annūllābis | annūllāvistī | annūllāverās | annūllāveris |
| 3rd sg. | annūllat | annūllābat | annūllābit | annūllāvit | annūllāverat | annūllāverit |
| 1st pl. | annūllāmus | annūllābāmus | annūllābimus | annūllāvimus | annūllāverāmus | annūllāverimus |
| 2nd pl. | annūllātis | annūllābātis | annūllābitis | annūllāvistis | annūllāverātis | annūllāveritis |
| 3rd pl. | annūllant | annūllābant | annūllābunt | annūllāvērunt annūllāvēre | annūllāverant | annūllāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūllem | annūllārem | annūllāverim | annūllāvissem |
| 2nd sg. | annūllēs | annūllārēs | annūllāverīs | annūllāvissēs |
| 3rd sg. | annūllet | annūllāret | annūllāverit | annūllāvisset |
| 1st pl. | annūllēmus | annūllārēmus | annūllāverīmus | annūllāvissēmus |
| 2nd pl. | annūllētis | annūllārētis | annūllāverītis | annūllāvissētis |
| 3rd pl. | annūllent | annūllārent | annūllāverint | annūllāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | annūllor | annūllābar | annūllābor |
| 2nd sg. | annūllāris annūllāre | annūllābāris annūllābāre | annūllāberis annūllābere |
| 3rd sg. | annūllātur | annūllābātur | annūllābitur |
| 1st pl. | annūllāmur | annūllābāmur | annūllābimur |
| 2nd pl. | annūllāminī | annūllābāminī | annūllābiminī |
| 3rd pl. | annūllantur | annūllābantur | annūllābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | annūller | annūllārer |
| 2nd sg. | annūllēris annūllēre | annūllārēris annūllārēre |
| 3rd sg. | annūllētur | annūllārētur |
| 1st pl. | annūllēmur | annūllārēmur |
| 2nd pl. | annūllēminī | annūllārēminī |
| 3rd pl. | annūllentur | annūllārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | annūllā | annūllāre |
| pres. 2nd pl. | annūllāte | annūllāminī |
| fut. 2nd sg. | annūllātō | annūllātor |
| fut. 3rd sg. | annūllātō | annūllātor |
| fut. 2nd pl. | annūllātōte | — |
| fut. 3rd pl. | annūllantō | annūllantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | annūllāre | annūllārī |
| perfect infinitive | annūllāvisse | annūllātum esse |
| future infinitive | annūllātūrum esse | annūllātum īrī |
| present participle | annūllāns | — |
| perfect participle | — | annūllātus |
| future participle | annūllātūrus annullātūra, annullātūrā, annullātūrae, annullātūram, annullātūrārum, annullātūrās, annullātūre, annullātūrī, annullātūrīs, annullātūrō, annullātūrōrum, annullātūrōs, annullātūrum | annūllandus |
gerundannūllandī, annūllandō, annūllandumsupineannūllātum, annūllātū
an-nullo (better adn-), āvi, 1, v. a. ad-nullus,
I. to annihilate, annul (eccl. Lat.):
adnullabunt substantiam, Vulg. Eccli. 21, 5: adnullabitur superbia, ib. ib.; v. annihilo.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinannūllō
Proto-Indo-European *ís? Proto-Indo-European *h₁óynos Proto-Italic *oinosder. Proto-Italic *noinolos Latin nūllus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin annūllō From ad- + nūllus (“none, not any”) + -ō.
Descendants
- Catalananul·lar
- Germanannullieren
- Italianannullare
- Englishannulfrom Old French anuller
- Frenchannulerfrom Old French anuller
- Romaniananulafrom Old French anuller
- Portugueseanular
- Spanishanular
- Galiciananular
- Polishanulować