LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

annihilātiō

annihilātiō f (genitive annihilātiōnis)
Classical[an.ni.(ɦ)ɪˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[an.ni.kiˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. annihilation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeannihilātiōannihilātiōnēs
genitiveannihilātiōnisannihilātiōnum
dativeannihilātiōnīannihilātiōnibus
accusativeannihilātiōnemannihilātiōnēs
ablativeannihilātiōneannihilātiōnibus
vocativeannihilātiōannihilātiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin annihilātiō From annihilō + -tiō.

Descendants
  • Englishannihilation
  • Frenchannihilation
  • Italianannichilazione
  • Portugueseaniquilação
  • Spanishaniquilación
  • Russianаннигиля́ция

Quick answers

What does annihilātiō mean in Latin?
annihilātiō, a noun, means “annihilation”.
What is the genitive of annihilātiō?
The genitive singular is annihilātiōnis. annihilātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce annihilātiō?
In classical Latin, [an.ni.(ɦ)ɪˈɫaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [an.ni.kiˈlat.t͡si.o].