LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

affricō

affricō (present infinitive affricāre, perfect active affricuī, supine affricātum)
Classical[ˈaf.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈaf.fri.ko]

Meaning

  1. to rub on or against something
  2. to communicate or impart by rubbing

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.affricōaffricābamaffricābōaffricuīaffricueramaffricuerō
affricārō
2nd sg.affricāsaffricābāsaffricābisaffricuistī
affricāstī
affricuerās
affricārās
affricueris
3rd sg.affricataffricābataffricābitaffricuitaffricuerat
affricārat
affricuerit
affricārit
1st pl.affricāmusaffricābāmusaffricābimusaffricuimusaffricuerāmusaffricuerimus
affricārimus
2nd pl.affricātisaffricābātisaffricābitisaffricuistis
affricāstis
affricuerātis
affricārātis
affricueritis
affricāritis
3rd pl.affricantaffricābantaffricābuntaffricuērunt
affricuēre, affricārunt
affricuerant
affricārant
affricuerint
affricārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.affricemaffricāremaffricuerim
affricārim
affricuissem
affricāssem
2nd sg.affricēsaffricārēsaffricuerīsaffricuissēs
affricāssēs
3rd sg.affricetaffricāretaffricuerit
affricārit
affricuisset
affricāsset
1st pl.affricēmusaffricārēmusaffricuerīmus
affricārīmus
affricuissēmus
affricāssēmus
2nd pl.affricētisaffricārētisaffricuerītis
affricārītis
affricuissētis
affricāssētis
3rd pl.affricentaffricārentaffricuerint
affricārint
affricuissent
affricāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.affricoraffricābaraffricābor
2nd sg.affricāris
affricāre
affricābāris
affricābāre
affricāberis
affricābere
3rd sg.affricāturaffricābāturaffricābitur
1st pl.affricāmuraffricābāmuraffricābimur
2nd pl.affricāminīaffricābāminīaffricābiminī
3rd pl.affricanturaffricābanturaffricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.affriceraffricārer
2nd sg.affricēris
affricēre
affricārēris
affricārēre
3rd sg.affricēturaffricārētur
1st pl.affricēmuraffricārēmur
2nd pl.affricēminīaffricārēminī
3rd pl.affricenturaffricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.affricāaffricāre
pres. 2nd pl.affricāteaffricāminī
fut. 2nd sg.affricātōaffricātor
fut. 3rd sg.affricātōaffricātor
fut. 2nd pl.affricātōte—
fut. 3rd pl.affricantōaffricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaffricāreaffricārī
perfect infinitiveaffricuisse
affricāsse, affricāvisse
affricātum esse
future infinitiveaffricātūrum esseaffricātum īrī
present participleaffricāns—
perfect participle—affricātus
affricāta, affricātā, affricātae, affricātam, affricātārum, affricātās, affricātī, affricātōrum, affricātōs
future participleaffricātūrus
affricātūra, affricātūrā, affricātūrae, affricātūram, affricātūrārum, affricātūrās, affricātūre, affricātūrī, affricātūrīs, affricātūrō, affricātūrōrum, affricātūrōs, affricātūrum
affricandus
affricanda, affricandā, affricandae, affricandam, affricandārum, affricandās, affricande, affricandīs, affricandōrum, affricandōs
gerundaffricandī, affricandō, affricandumsupineaffricātum, affricātū

af-frĭco (better adf-), āre, ui, ātum, v. a.,
I. to rub on or against a thing: alicui (only in post-Aug. prose).
I. Lit.: herbae se adfricans, Plin. 8, 27, 41, § 99; so id. 29, 6, 38, § 122: unguedine diu palmulis suis adfricata, App. M. 3, 138 Elm.—
II. Trop., to communicate or impart by rubbing: rubiginem suam alicui, Sen. Ep. 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinaffricō

Proto-Indo-European *bʰreyH- Proto-Indo-European *bʰriH-o-s Proto-Italic *frios Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin friō Latin -ic- ▲ Latin -ō Latin -icō Latin fricō Latin affricō From ad- (“to, towards, at”) + fricō (“rub”).

Descendants
  • Catalanafricar
  • Englishaffricate
  • Italianaffricare
  • Spanishafricar

In English words that came into English from affricō

  • affricateaffricātus

Quick answers

What does affricō mean in Latin?
affricō, a verb, means “to rub on or against something; to communicate or impart by rubbing”.
What are the principal parts of affricō?
affricō, affricāre, affricuī, affricātum (first conjugation).
How do you pronounce affricō?
In classical Latin, [ˈaf.frɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈaf.fri.ko].
Where does affricō come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin affricō.