LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

refricō

refricō (present infinitive refricāre, perfect active refricuī, supine refricātum)
Classical[ˈrɛ.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈrɛː.fri.ko]

Meaning

  1. to rub open again, to chafe again
  2. to tear open
  3. to gall or fret
  4. to excite afresh, renew, refresh

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.refricōrefricābamrefricābōrefricuīrefricueramrefricuerō
refricārō
2nd sg.refricāsrefricābāsrefricābisrefricuistī
refricāstī
refricuerās
refricārās
refricueris
3rd sg.refricatrefricābatrefricābitrefricuitrefricuerat
refricārat
refricuerit
refricārit
1st pl.refricāmusrefricābāmusrefricābimusrefricuimusrefricuerāmusrefricuerimus
refricārimus
2nd pl.refricātisrefricābātisrefricābitisrefricuistis
refricāstis
refricuerātis
refricārātis
refricueritis
refricāritis
3rd pl.refricantrefricābantrefricābuntrefricuērunt
refricuēre, refricārunt
refricuerant
refricārant
refricuerint
refricārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.refricemrefricāremrefricuerim
refricārim
refricuissem
refricāssem
2nd sg.refricēsrefricārēsrefricuerīsrefricuissēs
refricāssēs
3rd sg.refricetrefricāretrefricuerit
refricārit
refricuisset
refricāsset
1st pl.refricēmusrefricārēmusrefricuerīmus
refricārīmus
refricuissēmus
refricāssēmus
2nd pl.refricētisrefricārētisrefricuerītis
refricārītis
refricuissētis
refricāssētis
3rd pl.refricentrefricārentrefricuerint
refricārint
refricuissent
refricāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.refricorrefricābarrefricābor
2nd sg.refricāris
refricāre
refricābāris
refricābāre
refricāberis
refricābere
3rd sg.refricāturrefricābāturrefricābitur
1st pl.refricāmurrefricābāmurrefricābimur
2nd pl.refricāminīrefricābāminīrefricābiminī
3rd pl.refricanturrefricābanturrefricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.refricerrefricārer
2nd sg.refricēris
refricēre
refricārēris
refricārēre
3rd sg.refricēturrefricārētur
1st pl.refricēmurrefricārēmur
2nd pl.refricēminīrefricārēminī
3rd pl.refricenturrefricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.refricārefricāre
pres. 2nd pl.refricāterefricāminī
fut. 2nd sg.refricātōrefricātor
fut. 3rd sg.refricātōrefricātor
fut. 2nd pl.refricātōte—
fut. 3rd pl.refricantōrefricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverefricārerefricārī
perfect infinitiverefricuisse
refricāsse
refricātum esse
future infinitiverefricātūrum esserefricātum īrī
present participlerefricāns—
perfect participle—refricātus
refricāta, refricātā, refricātae, refricātam, refricātārum, refricātās, refricātī, refricātōrum, refricātōs
future participlerefricātūrus
refricātūra, refricātūrā, refricātūrae, refricātūram, refricātūrārum, refricātūrās, refricātūre, refricātūrī, refricātūrīs, refricātūrō, refricātūrōrum, refricātūrōs, refricātūrum
refricandus
refricanda, refricandā, refricandae, refricandam, refricandārum, refricandās, refricande, refricandīs, refricandōrum, refricandōs
gerundrefricandī, refricandō, refricandumsupinerefricātum, refricātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

refricare vulnus, cicatricem obductam
to open an old wound.

rē^-frĭco, ŭi, ātum, 1, v. a. and n.
I. Act., to rub or scratch open again, to gall, fret (a favorite word of Cic.; otherwise rare).
A. Lit., Cato, R. R. 87: vulnera, to tear open, Cic. Att. 5, 15, 2; so, vulnus, id. ib. 12, 18, a, 1; id. Fl. 23, 54: obductam jam cicatricem, id. Agr. 3, 2, 4.—
B. Trop., to excite afresh, renew: memoriam pulcherrimi facti, Cic. Phil. 3, 7, 18; cf.: rei publicae praeterita fata, id. Pis. 33, 82: animum memoria refricare coeperat, id. Sull. 6, 19: ut illa vetus fabula refricaretur, id. Cael. 30, 71: alicujus desiderium ac dolorem, id. Fam. 5, 17, 4: dolorem oratione, id. de Or. 2, 48, 199: admonitu refricatur amor, Ov. R. Am. 729: lamentationes, App. M. 4, p. 154, 4.—*
II. Neutr., to break out afresh, appear again: crebro refricat lippitudo, Cic. Att. 10, 17, 2.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrefricō

Proto-Indo-European *bʰreyH- Proto-Indo-European *bʰriH-o-s Proto-Italic *frios Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin friō Latin -ic- ▲ Latin -ō Latin -icō Latin frico Latin refricō From re- + frico.

Descendants
  • Galicianrefregar

Quick answers

What does refricō mean in Latin?
refricō, a verb, means “to rub open again, to chafe again; to tear open; to gall or fret”.
What are the principal parts of refricō?
refricō, refricāre, refricuī, refricātum (first conjugation).
How do you pronounce refricō?
In classical Latin, [ˈrɛ.frɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.fri.ko].
Where does refricō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin refricō.